Zaraza Justyniana

Zaraza Justyniana miała być pierwszą pandemią dżumy w dziejach. Miała miejsce na początku lat 40 VI wieku. Najprawdopodobniej wywołała ją dżuma dymieniczna. Mogła się zacząć w Etiopii. Pierwszy jej przypadek miał być w egipskim porcie Pelusion Prokopiusza z Cezarei. Sprowadzano stamtąd zboże do Konstantynopola. Bizancjum miało być wtedy osłabione po kilku lat suszy oraz wojną z Persją. Sam cesarz Justynian miał na nią zachorować. Zachowało się wiele jej szczegółowych opisów.

Śmiertelność zarazy miała być wysoka. Mogła w samym Konstantynopolu zabijać do 5000 ludzi dziennie. Miała zabić do 1/4 mieszkańców basenu Morza Śródziemnego. Objęła swoim zasięgiem ponadto całą Europę Zachodnią, Bliski Wschód oraz Wielki Step. Fale epidemii dżumy miały powtarzać się w każdym pokoleniu przez następne dwieście lat. I zabiły do stu milionów ludzi. Po ich ustaniu Europa nie doświadczyła zarazy aż do Czarnej Śmierci.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *