Ptolemeusze – Koniec

Po śmierci Ptolemeusza Sotera władzę objęła Berenika Filopator. Została zmuszona przez ojca do wyjścia za mąż za brata, Ptolemeusza Alexandra II. Zabiła go po kilkunastu dniach. Kilka miesięcy później sama została zamordowana. Władzę objął Ptolemeusz Neos Dionizos, który był synem Ptolemeusza Sotera. W młodości przebywał w niewoli u Mitrydatesa Euptora. Po wstąpieniu na tron ożenił się z Kleopatrą Tryfajną. Nie jest wiadome, którego z Ptolemeuszy była córka. Po kilku latach został koronowany na faraona w Memfis. Jego małżeństwo przetrwało ponad dziesięć lat.

Przez całe panowanie Neos Dionizosa powtarzały się bunty Egipcjan jak i w samej Alexandrii. Ptolemeusz utrzymywał w tym czasie trudne stosunki z Rzymem. Egipt wsparł kawalerią kampanię Ptolemeusza w Judeii. Król udał się również z nad Tybr aby uzyskać potwierdzenie swojej władzy. W 58 r. Katon młodszy wcielił Cypr do Imperium Rzymskiego. W reakcji na to Ptolemeusz, król Cypru, brat Neosa Dionizosa popełnił samobójstwo. Faraon nie nie zrobił aby temu zapobiec. Został wtedy zdetronizowany przez córki, Berenikę Tryfanię i Kleopatrę Tryfanię. Po kilku latach pobytu w Rzymie wrócił na tron. Niedługo rządził z wsparciem rzymian. Zmarł po czterech latach ponownego panowania.

Jego następcą został Ptolemeusz Theos Philopator. Ożenił się z siostrą Kleopatrą Philopator. Jego żona próbowała zdobyć jak najwięcej władzy. Brat z pomocą dworzan zdołał ją wypędzić z Egiptu. Ożenił się wtedy z drugą swoją siostrą Arsione. Gdy do Aleksandrii przybył Pompejusz Wielki Ptolemeusz kazał go zabić aby przypodobać się Cezarowi. Nie spodobało mu się to jednak. Przywrócił Kleopatrę na tron. Ptolemeusz zakatował wojska Cezara w Aleksandrii. Po miesiącu został pokonany i utonął w Nilu.

Kleopatra ożeniła się wtedy z młodszym bratem, Ptolemeuszem. Jednak po trzech zabiła go nim skończył piętnaście lat. Po jego śmierci ogłosiła faraonem swego syna, Ptolemeusza Cesariona. Sama rządziła w jego imieniu jako regentka. Próbowała obronić niezależność Egiptu wobec Rzymu poprzez znajomość z Cezarem i Antoniuszem. Od tego drugiego dostała wiele prowincji rzymskich na bliskim wschodzie dla swoich dzieci. Wywołało to konflikt z władzami w Rzymie i wybuch wojny między Oktawianem a Antoniuszem. Kleopatra poparła Antoniusza jednak w bitwie pod Akcjum poniosła porażkę i musiała skupić się na obronie Egiptu. Jej próba ucieczki do Arabii przez może czerowne się nie powiodła. Latem 30 roku p.n.e. wojska Rzymskie zdobyły Alexandrię. Kleopatra i Antoniusz popełnili samobójstwo. A Cesarion został zabity na rozkaz Oktawiana.

Ptolemeusze – czas wojen domowych

Po śmierci Ptolemeusza Filometora próbowano osadzić na tronie jego syna Neosa Filometora. Jednak po miesiącu zabił go stryj Euergetes Fyskon, który był w tym czasie władcą Cyrenajki. Ożenił się on z siostrą i wdową po bracie Kleopatrą. Kilka lat później ożenił się z córką żony, również Kleopatrą. Wywołało to konflikt z pierwszą żoną. Rzym wysłał nawet Scypiona Młodszego aby rozwiązać spór. Nie udało mu się tego dokonać. Po kilku latach wybuchła wojna domowa. Wybuchło również powstanie lokalnej ludności w Górnym Egipcie. Kleopatra na kilka lat wypędziła brata i córkę z Egiptu. Jednak Euergetes Fyskon odbił Aleksandrię. Siostra wróciła na ostatnie swoje lata do Egiptu. Jej brat przeżył ja o kilka lat.

Tron odziedziczył po nim jego syn Ptolemeusz Soter. Początkowa rządziła jego matka Kleopatra. Ożeniła swego syna z siostrą Kleopatrą. Jednak szybko się rozwiedli i wydano ją z Seleukidę. Ptolemeusz ożenił się wtedy z drugą siostrą Kleopatrą Selene. Dokonał w tym czasie interwencji w Syrii, popierając Antiocha Kyzykianesa. Kilka lat później wybuchł konflikt między synem i matką. Soter musiał uciekać na Cypr.

Tron objął Ptolemeusz Alexander, syn Euergetesa Fyskona. Rządził on wspólnie z matką Kleopatrą. Wypędził brata z Cypru do Cyrenajki. Ożenił się z Kleopatrą Selene. Następnie zaatakował Judeę i zawarł sojusz z Antiochem Grypusem oddając mu własną żonę. Niedługo potem jego matka umarła a Alexander ożenił się z Bereniką, córką jego brata i Kleopatry Selene. W tym czasie ponownie wybuchło powstanie Egipcjan. Alexander musiał uciekać z Alexandrii. Zginął niedługo potem na Cyprze

Na tron wrócił Soter. Szybko stłumił bunt Egipcjan. Nie udało mu się odzyskać Nubii. Mimo próśb Rzymu nie wysłał pomocy. Jako swoją następczynię uczynił córkę Berenikę. Została zamordowana po roku.

Ptolemeusze – początek upadku

Ptolemeusz Epifanes był synem Ptolemeusza Filopatora i Arsione. Wstąpił na tron w wieku 5 lat po nagłej śmierci swoich rodziców. Władzę pełnił wtedy w jego imieniu regent Agatokles. Zostało on obalony w wyniku buntu w Aleksandrii. Regencja była potem sprawowana przez różnych dworzan. Musieli zmierzyć się z Antiochem Wielkiem, który rozpoczął nową wojnę z Egiptem. Egipcjanie przegrali bitwę pod Panion. W tym czasie posiadłości Ptolemeuszy nad morzem Egejskim zaatakował Fillip II. Cały czas trwały bunty miejscowej ludności w Egipcie. Ptolemejska armia była w stanie odbić Teby i zdławiły powstanie w delcie Nilu. Przywódców stracono na uroczystości osiągnięcia pełnoletności przez króla w wieku 12 lat.

Ożenił Epifanes się z Kleopatrą, córką Antiocha Wielkiego. Było to częścią pokoju jaki zawarł z nim. Ptolemeusz miał z nią dwóch synów i córkę. Przez następne lata stłumiono bunty w Egipcie do końca. Pomagał świątyniom egipskich bogów w owiele mniejszym zakresie niż poprzednicy Próbował także za pomocą dyplomacji wzmocnić pozycję po przegranej wojnie z Seleukidami. Planował rozpocząć z nimi wojnę jednak został otruty w wieku 29 lat.

Ptolemeusz Filometor wstąpił na tron w wieku sześciu lat. Początkowo regencję sprawowała jego matka. Później różni dworzanie rządzili Egiptem. Gdy osiągnął pełnoletność ożenił się z siostrą Kleopatrą i dzielił tron z bratem Euergetesem Fyskonem. Wybuchła wtedy wojna z Seleukidami, którzy bez problemu zajęli deltę Nilu. Antioch wykożystał spory między rodzeństwem. Musiał się wycofać z Egiptu po interwencji Rzymu. Następne lata zdominowała wojna między rodzeństwem. Początkowo rządził Filometor jednak Rzym zmusił go do oddania władzy bratu. Następnie odzyskał Egipt. Euergetes Fyskon dostał Cyrenajkę. Filometor mieszał się w wojny domowe między Seleukidami. Zginął od ran na wyprawie do Syrii. Miał dwóch synów i trzy córki.

Szczyt potęgi Ptolemeuszy

Ptololemeusz Euergetes był synem Ptolemeusza Filadelfosa i Arsione. Pod rządami ojca dowodził flotą. Był uczony w Bibliotece Aleksandryjskiej. Został ożeniony z córką króla Cyrenajki, Bereniką. Miał z nią czterech synów i dwie córki. Z których najmłodsza zmarła w wieku niemowlęcym. Podczas swoich rządów rozwijał Bibliotekę aleksandryjską i świątynie egipskich bogów.

Zaraz po wstąpieniu na tron Euergetes ruszył na wojnę z Seleukidami. Jako powód ogłosił obronę swojej siostry Bereniki i jej syna. Nie zdołał ich uratować. Zdobył jednak Antiochię i przekroczył Eufratu. Wybuch powstania w Egipcie zmusił go do odwrotu. W tym czasie Seleukos odzyskał Syrię i Mezpootamię. Wojna przeniosła się na Morze Egejskie na kolejnych kilka lat. Skończyła się traktatem na mocy którego Egipt zdobył kilka miast na Morzu Egejskim oraz Seleucję w Prierii. Przez następne lata Euergetes wspierał państwa walczące z Antygonidami i Seleukidami.

Ptolemeusz Philopator był najstarszym synem Ptolemeusza Euergetesa u Bereniki. Ożenił się ze swoją siostrą Arsione. Po wstąpieniu na tron zabił wszystkich pozostałych braci i matkę. Dużą rolę w jego rządach odgrywali jego dworzanie, którzy rządzili często za niego. W początkowych latach musiał stoczyć wojnę z Antiochem Wielkim. Po początkowych niepowodzeniach pokonał go w bitwie pod Rafią. Wojna skończyła się bez znaczących zmian granicznych. Przez następne lata państwo Ptolemeuszy odgrywało znaczącą rolę dyplomatyczną w basenie Morza Egejskiego.

W tym czasie Egipt objęła rewolta Horunnefera. Doprowadziła ona do wielu zniszczeń w kraju. Euergetes wydawał duże sumy na rozrywki swojego dworu. Ponadto wspierał bibliotekę aleksandryjską i świątynie bogów egipskich.

Ptolemeusze, początki

Założycielem dynastii Ptolemeuszy, zwanej również Lagidami był Ptolemeusz Soter. Był on synem Lagosa, urodził się w Macedonii. Sam próbował rozpowszechnić historię iż był synem Filipa II. W armii Aleksandra szybko awansował. Na początku był jednym z jego gwardzistów. Później awansował na samodzielnego dowódcę. Po jego śmierci został satrapą Egiptu. Za stolicę obrał sobie Aleksandrię. Po dwóch latach odparł inwazję Perdikasa na Egipt. Przez następne lata wyprawiał się stamtąd na Cypr, Syrię i morze Egejskie. Jego głównym przeciwnikiem był Antygon Monophthalmus. W ostatniej z nich zajął południową Syrię. Opanował także w tym czasie Cyrenajkę.

Ptolemeusz Soter miał dwie żony. Z pierwszą – Eurydyką, córką Antypatra miał trzech synów i dwie córki, wśród nich najznaczniejszym był Ptolemeusza Keraunos. Drugą żoną była Berenika, córka macedońskiego arystokraty. Poznał ją podczas wyprawy na morze Egejskie. Miał z nią dwie córki i syna. Ptolemeusz założył bibliotekę w Aleksandrii, stworzył flotę Ptolemejską. Sprowadzał wielu naukowców do Egiptu.

Ptolemeusz Filadelfos urodził się na Kos. Jego pierwszą żoną była Arsione, córka Lisymacha. Miał z nią dwóch synów i córkę. Została odesłana pod zarzutem cudzołóstwa. Potem ożenił się z własną siostrą, także Arsione. Została ona uznana za boga i oddawano jej kult. Również samemu Ptolemeuszowi oddawano kult.

Ptolemeusz Filadelfos został na kilka lat przed śmiercią ojca jego współwładcą. Po jego śmierci musiał stłumić bunt na Cyprze. Nie udało mu się utrzymać kontroli nad Cyrenajką. Opanował ją jego przyrodni brat Magas. Prowadził w następnych latach wojny z Seleukidami i Antygonigami. Główne walki toczyły się na morzu egejskim. Skończyły się niewielkimi zmianami terytorialnymi. Wydał również za Antygona Theosa swoja córkę Berenikę. Za rządów Filadelfosa rozbudowano Aleksandrię. Powstała latarnia na Faros a Biblioteka Aleksandryjska się znacząco rozwinęła. Ponadto założył wiele miast w Egipcie i Syrii. Nawiazał stosunki gospodarcze z Indiami. A jego dwór przyciągał artystów, filozofów i naukowców.