Aleksander IV był synem Aleksandra Wielkiego i Roksany, księżniczki baktryjskiej. Urodził się już po śmierci ojca. W 320 roku został sprowadzony z Babilonii do Macedonii. Przebywał w niej przez resztę życia. Cały czas był pod kontrolą regentów rządzących w jego imieniu. W 318 roku władzą próbowała przejąć jego babka, Olimpas. Jednak swoim okrucieństwem wywołała bunt przeciwko niej. Po jej obaleniu władza nad Macedonią przypadła Kasandrowi. Uwięził on Aleksandra i jego matkę w Amfipolis. Pilnował go tam generał Glacius. W 309 król zaczął zbliżać się do swoich 14 urodzin. Kasander kazał go wtedy zgładzić w obawie o utratę władzy. Inni diadochowie przeszli nad tą śmiercią do porządku dziennego. W kilka lat później wszyscy ogłosili się królami. Grobowiec Aleksandra znajduje się w nekropoli królewskiej w Verginie.

Na temat chronologii wojen Diadochów więcej dowiesz się tutaj.

https://www.jstor.org/stable/20304611

Śmierć bezdzietna Aleksandra Wielkiego stworzyła pustkę na szczycie władz w jego imperium. Jedynymi męskimi jego krewnymi był jego chory psychicznie brat Filip. Ponadto żona Aleksandra była w ciąży. Nie wiadomo było czy urodzi syna. Wodzowie armii macedońskiej postanowili wybrać brata króla oraz ewentualnego syna na nowych władców. Regentem obu miał zostać Perdikkas. A pozostali generałowie dostali prowincje w zarząd. Syn Aleksandra po narodzinach dostał imię po ojcu i panował wspólnie z Filipem

Szybko ujawniły się ambicje poszczególnych wodzów. Perdikkas chciał kontrolować ich i zachować jak najwięcej władzy. Pozostali dążyli do niezależności. Zaczęli tworzyć koalicję i przygotowywać się do wojny. Czołowymi postaciami byli Ptolemeusz władający Egiptem, Antypater kontrolujący Macedonię i Krateros. Perdikkas zatakował pierwszego z nich. Jednak nie przekroczył Nilu i został zabity przez własnych oficerów.