samosta

Kallinikos

Założycielem miasta był Seleukos Nikator. Nadał mu nazwę Nikeforion. Seleukos Callinincus przemianował miasto na Kallininkos. Miasto leżało na północnym brzegu Eufratu. Za czasów rzymskich podupadło. W okresie bizantyjskim zmieniono jego nazwę ponownie na Leontopolis. A w jego pobliżu miała miejsce bitwa pomiędzy Bizantyjczykami a Persami. A samo miasteczko zostało zniszczone. Dopiero po podboju Arabskim miasto się rozwinęło. Zmieniło wtedy nazwę na Raqqa. Po czasach przed muzułmańskich nie pozostały pozostałości.

Oropos

Kolonia została założona przez  Seleukosa Nikatora i nazwane na cześć miasta w Macedonii. Dokładna lokalizacja Oropos nie została do tej pory ustalona, miał znajdować się jednak na syryjskim brzegu Eufratu. Możliwe że leżał na miejscu starego miasta Karkemisz. Nie odnaleziono do tej pory pozostałości po tej miejscowości.

Samosata

Miejsce to było zamieszkane już w czasach prehistorycznych. W czasach Hetyckich i Asyryjskich było centrum niewielkiego królestwa. Zostało przebudowane w stylu hellenistycznym przez Samesa, satrapę Commagene. Miasto stało się stolicą jej i późniejszego królestwa o tej samej nazwie. Po wygaśnieciu dynastii stała się częścią imperium Rzymskiego. Miała stać się garnizonem legionu XVI Flavia Firma. Samosata była wielokrotnie oblegana w czasie wojen Rzymu z Persja. Również za czasów musłumańskich pozostawała ważnym miastem. Obecnie ruiny miasta zostały zalane przez sztuczne jezioro. Płaskorzeźba powyższa pochodzi z tego miasta. Samosta leżała nad mostem przez Eufrat.

Sura

Miasteczko miało zostać założone w czasach hellenistycznych. Nie jest pewne jednak który z władców tego dokonał. Rozwój miejscowości nastąpił dopiero za czasów rzymskich, gdy w III wieku przeniesiono do miasta siedzibę Legionu XVI Flavia Firma. Miasto miało swojego biskupa. Po podboju arabskim Sura została opuszczona.

Zeugma

Założona przez Seleukosa Nikatora koło mostu przez Eufrat. Zwane było także Seleukią nad Eufratem. Na przeciwko od niej znajdowało się drugie miasto – Antiochia nad Eufratem. Po wcieleniu Syrii przez Rzymian do swojego państwa jej znaczenie wzrosło. W połowie I wieku stała się siedzibą IV Legiony Scytyjskiego. Była nim przez następne dwieście lat. Aż do czasu zniszczenia miasta przez Persów. Została później odbudowana i miała swojego biskupa. W czasach arabskich została opuszczona.

O przeprawach przez Eufrat więcej przeczytacie poniżej.

https://www.jstor.org/stable/4200424