Które miasto było stolicą imperium Seleukidów?
Correct!
Wrong!
Kategoria: państwa hellenistyczne (Page 6 of 11)
Seleucia w Pierii
Seleucia została założona przez Seleukosa Nikatora, który nazwał ją swoim imieniem. Miała być stolicą imperium. Jednak za panowania jego syna została zastąpiona w tej funkcji przez Antiochię. A sama Seleucia była jej portem. Cały czas była jednak ważnym punktem tetrapolis i całym wschodnim basenie morza Śródziemnego. Często toczyły się o nią walkę zarówno w czasie wojen Syryjskich, jak i domowych między Seleukidami. Była znaczącym portem także w czasach Rzymskich, jak i późniejszych. Dopiero zburzenie Seleucii zwanej wtedy St. Symeon przez Mameluków pod koniec krucjat doprowadziło do jej upadku.
Miasto miało dwa porty, północny i południowy. Leżała kilka kilometrów od północnego brzegu Orontesa. Otoczona była potężnymi murami. W samym mieście znajdowało się wiele bogatych budynków. Wśród nich była mennica. W mieście było także wiele świątyń. Wśród nich Zeusa Kerauniosa, który miał chronić żeglarzy.
Antiochia nad Orontesem
Założona przez Seleukosa Nikatora i nazwane na cześć jego ojca. Miał użyć słoni do wyznaczenia linii murów miejskich, a miasto poświęcił Zeusowi Bottaiosowi. Wielu z jej mieszkańców została przesiedlona z Antigoneii. Miasto to było planowane jako stolica Antygona Jednookiego. Oprócz przydomku nad Orontesem określano ją także Syryjską lub koło Dafne. Było to sanktuarium leżące niedaleko. Od czasów Antiocha Sotera stała się stolicą Seleukidów. Była nią przez całe ich panowanie. Przez cały ten okres, jak i późniejsze lata była jednym z ważniejszych miast wschodniej Azji. Na początku naszej ery liczyła ćwierć miliona mieszkańców. Przetrwała kilka trzęsień ziemi oraz była wielokrotnie oblegana. Koniec jej świetności przyniósł dopiero podbój przez Arabów. Pod władzą krzyżowców odzyskała część ze swojej świetności. Jednak zdobycie Antiochii przez Mameluków przyniosło jej ostateczną zagładę.
Miasto leżało między Orontesem, a górą Silpius. Znajdowała się na niej cytadela. Miasto założono na planie hipodamejskim. Za panowania Antiocha Sotera zostało rozszerzona w kierunku wschodnim. Znalazły się w tej części pałace królewskie. Seleukos Kallinikus wzniósł dzielnicę na wyspie pośrodku Orontesa. Za panowania Antiocha Epifanesa powstała czwarta dzielnica. Leżała w niej świątynia Zeusa oraz reprezentacyjne urzędy miejskie. Ponadto zbudowano wtedy akwedukt. Miasto było otoczone przez potężne mury. W mieście znajdował się hipodrom oraz wiele świątyń.
Miasto było wieloetniczne, oprócz Greków i Syryjczyków mieszkało tam wielu Żydów, Ormian i innych ludów żyjących w imperium Seleukidów. Zażądanie miastem podlegało bezpośrednio pod królów. Oprócz bycia rezydencją królewską Antochia leżała na ważnych szlakach handlowych. Dzięki temu szybko się rozwijała. Była też znaczącym ośrodkiem rzemieślniczym. Miasto to było największym spośród Tetrapolis.
Więcej informacji o mennicy w Seleucii poniżej.
Terytorium
Seleukidzi zakładali kolonie na całym terenie swojego imperium. W szczególności zasiedlali Anatolię, Babilonię, Medię, Mezopotamię i Syropalestynę. Jednak najwięcej miejscowości powstało z ich inicjatywy w północne Syrii. Mieściło się tam ich centrum władzy. Wszystkie te tereny posiadały ośrodki miejskie założone jeszcze przed podbojem przez Aleksandra. Miasta te pomagały kontrolować miejscową ludność. Ponadto stawały się centrami gospodarczymi i kulturowymi. Dzięki temu następowała hellenizacja lokalnej ludności. Ponadto dostarczały żołnierzy od armii Seleukidzkiej.
Ekonomia
Miasta seleukidzkie były ważnymi centrami ekonomicznymi. We wszystkich istniał warsztaty rzemieślnicze. Niektóre kolonie były znane ze specyficznej produkcji. Była to między innymi Seleukia nad Tygrysem znana z produkcji ceramiki łączącej cechy Greckie jak i Mezopotamskie oraz Apamea nad Orontesem będąca ważnym ośrodkiem produkcji uzbrojenia. Wokół tych miejscowości istniało także wiele wsi produkujących żywność zarówno na lokalny rynek, jak i na eksport. Ponadto wiele z koloni leżało w pobliżu kopalni, jak chociażby Ai-Khanoum. Większe miasta były także centrami handlu międzynarodowego. Wśród nich była Antiochia nad Orontesem, Antiochia w Susianie, Seleukia nad Tygrysem, Seleukia w Prierii.
Ustrój
Kolonie miały ustrój podobny do zwykłych greckich Polis. Ludność w nich dzieliła się na demy i fyle. Miasta miały gromadzenie obywateli, radę starszych sądy jak i innych urzędników. Podejmowali oni decyzje na lokalnym poziomie. Nie miały jednak niezależności, gdyż wszelkie sprawy wykraczające poza ich granice podlegały królowi. Mógł on także interweniować jeśli sprawy w mieście przyjmowały niepomyślny dla niego kierunek. W większości miast znajdował się jego namiestnik. Zajmował się on pilnowaniem nad poborem podatków i żołnierzy do armii Seleukidów.
Osadnicy
Osadników Seleukidzi sprowadzali z Grecji oraz Macedonii. Sporadycznie byli to mieszkańcy Tracji lub różnych krain Azji Mniejszej. Wiele miast swoją nazwą odwoływało się do miejsc pochodzenia osadników. Tak było chociażby z Edessą w Mezopotamii oraz Beorią, Amphipolis i Maroneja w Syrii. Wszystkie one przywodziły swoją nazwę od miast lezących w Macedonii.
Jeśli więcej chcesz się dowiedzieć o imperium seleukidzkim zapraszam poniżej.
W której z dynastii była samodzielnie panująca królowa?
Correct!
Wrong!
Która dynastia nigdy nie miała kontaktów z Rzymem
Correct!
Wrong!
Która z dynastii ostatnia wymarła?
Correct!
Wrong!
Który z Hasmoneuszy pierwszy ogłosił się królem?
Correct!
Wrong!
Correct!
Wrong!
Salome
Po śmierci Alexandra Jannaja tron objęła wdowa po nim Salome Alexandra. Została drugą w historii królową Judei. Prowadziła pokojową politykę zagraniczną. Za jej czasów królestwo Hasmoneuszy osiągnęło szczyt swojej potęgi. Rozbudowywała armię i wznosiła nowe fortece. W polityce wewnętrznej wspierała faryzeuszy. Zreorganizowała Sanhedryn a własnego syna ustanowiła Arcykapłanem. Jej panowanie trwało kilka lat.
Jan
Jan Hyrkan był najstarszym synem Alexandra i Salome. Zaraz po śmierci ojca został Arcykapłanem. A gdy matka jego umarła objął także tron Judei. Po trzech miesiącach królowania został obalony przez młodszego brata Aristobulosa. Zyskał on poparcie Sadyceuszy. Hyrkan próbował odzyskać tron z pomocą Nabatejczyków. Został jednak odparty. Obaliła go dopiero interwencja Pompejusza Wielkiego. Aristobulos trafił do niewoli a do władzy wrócił Jan Hyrkan. Jednakże był już tylko Arcykapłanem.
Judea została okrojona i była zależna od Rzymu. Po kilkunastu latach Cezar nadał mu tytuł Entrarchy. Jednak nie oznaczało to większej władzy, gdyż reprezentantem Rzymu w Judei został Antypater z Idumeii. Kontrolował on całkowicie państwo. Po kilku latach zostali oboje obaleni przez Partów. Kilka lat później Jan Hyrkan wrócił z niewoli, został jednak po pewnym czasie zabity przez Heroda.
Antygon
Partowie ustanowili Antygona Mattahiasa królem Judei i Arcykapłanem. Był on synem Aristobulosa. Po roku powrócił do Judei syn Antypatra z Idumeii – Herod i rozpoczął jej podbój z pomocą Rzymian. Po dwóch latach walk zmusił Antygona do kapitulacji. Został następnie wydany Rzymowi i stracony. Wraz z nim wymarli Hasmoneusze.
O kontroli Rzymu nad Judeą.
Jan
Jan Hyrkan był synem i następcą Szymona Thassi. Nie jest wiadome skąd pochodzi jego przydomek. Panował przez ponad trzydzieści lat. W tym czasie miał miejsce, atak Antiocha Sidatesa, który obległ Jerozolimę. Jan musiał skapitulować i uznać zwierzchność Seleukidy. Wyruszył z nim, na wyprawę przeciwko Partii. Antioch poległ na niej i Jan wykorzystał wtedy kryzys państwa Seleukidów do poszerzenia państwa Hasmoneuszy. Opanował Samarię, Idumee, tereny za Jordanem oraz inne pograniczne tereny. Podbitą ludność zmuszał często do przyjęcia Judaizmu. Miał przyjazne stosunki z Rzymem, Egiptem oraz wieloma miastami greckimi. Był pierwszym władcą Judei, który wybijał własne monety.
Juda
Juda Aristobulos był najstarszym synem Jana Hyrkana. Nakazał on aby jego następcą została jego żona, a syn został tylko Arcykapłanem. Juda jednak zabił matkę a sam ogłosił się królem Judei, pierwszym w tej dynastii. Panował tylko przez rok. Zdołał w tym czasie podbić Galileę. Jego żoną była Salome Alexandra. Zabiła ona Judę oraz jego brata Antygona.
Alexander
Alexander Jannaj objął tron po śmierci brata, Judy. Ożenił się z wdową i zabójczynią Judy, Salome. Panował prawie trzydzieści lat. Oprócz bycia królem sprawował także urząd Arcykapłana. Za jego czasów znaczenie zdobyli faryzeusze wspierani przez Salome. Rządy rozpoczął od ataku na miasta leżące na wybrzeżu Palestyny. Wywołało to wojnę z Ptolemeuszem Soterem. Został pokonany przez niego. Od całkowitej klęski uratowała go interwencja Kleopatry Euergetis. Musiał uznać jej zwierzchnictwo. Po jej śmierci Alexander wznowił podboje. Zdobył Gazę i okoliczne miasta. Następnie musiał stoczyć wojnę domową z faryzeuszami. Wygrał ją zabijać lub przepędzając ich przywódców. Odparł atak Demetriusza Eucariosa. W następnych latach. Opanował miasta w Transjordanii oraz na południe od Morza Martwego. Zmuszał podbitą ludność do przejścia na Judaizm. Umarł w czasie wyprawy wojennej.
Za panowania obu tych władców Judea osiągnęła szczyt potęgi porównywalny z czasami biblijnymi. Prowadziła aktywną politykę zagraniczną wobec innych królestw hellenistycznych. Także Jerozolima się w tym czasie bardzo rozwinęła.
O związkach Galilei z Jerozolimą.