Jaki styl waz był najpóźniejszy?
Correct!
Wrong!
Autor: admin (Page 30 of 32)
Ceramika czerwonofigurowa zastąpiła czarnofigurową. Jej produkcja polegała na pomalowaniu całego naczynia na czarno i wypaleniu. Następnie ścierano go w miejscach gdzie miały być dekoracje. Pozwalało to na otrzymanie bardziej skomplikowanych obrazów niż w poprzednim stylu. Podobnie jak wcześniej dominowały sceny z mitologii. Natomiast centrum produkcji ceramiki przeniosło się do Aten.
Historia
Ceramika ta zaczęła powstawać w Atenach w 2 połowie VI wieku. Za stworzyciela tek metody uznawany jest garncarz Andokides, a jego najsłynniejszą pracą jest waza ukazująca Dionizjusza i dwie menady. Razem z nim technikę tą stworzyli Eutymides, Eufornis i Psjaks. Oprócz nowego sposobu zdobień wymyślili nowe rodzaje naczyń.
Produkcja tej ceramiki rozpowszechniła się na terenie całego trenu kultury greckiej. Ważnym regionem ich produkcji była Wielka Grecja. A także poza obszarem greckim powstawały naczynia zdobione w ten sposób, jak w Etrurii. Ceramik ta była także eksportowana poza tereny greckie.
Okres tworzenia ceramiki zdobionej w ten sposób dzieli się na trzy etapy. W pierwszym z nich zdobienia były surowe i oparte były na schematach z malarstwa czarnofigurowego. Postaci były schematyczne a perspektywa nie istniała. Okres ten zakończył się w okresie wojen perskich.
Drugi okres charakteryzował się pojawieniem się muskulatury postaci. Które często pojawiały się w aktach. Osoby ukazywane na malunkach były giętkie i pojawiały się sceny zbiorowe. Do najsłyniejszych artystów tego okresu należeli Onesimos i Kleofardos. Epoka ta skończyła się w czasie wojen peloponeskich.
Ostatni okres był pełen dekoracji oraz detali. Często było ich wręcz za dużo na ceramice. Postaci były giętkie a krajobraz ukazany był w wielu planach. Do malarzy tego okresu należał Pronamos i Talos.
Metoda
Jej kolor brał się od barwy gliny, która w Attyce jest pomarańczowa po wypaleniu. Kontury postaci nadawano przed włożeniem do pieca. Następnie wypalano i usuwano czarną farbę z postaci. Części były wykańczane małymi pędzelkami bądź kredą. Dodawano po wypaleniu także detale w innych kolorach.
Dodatkowe informacje o wazach greckich
Po stylu orientalizującym przyszedł czarnofigurowy. Pojawiły się w nim wizerunki ludzi. Obrazy na nich tworzono za pomocą malowania postaci. Waza była poza tym bez malunków. Po wypaleniu ceramiki pomalowana jej część miała czarny kolor a reszta pozostawała czerwona. Najważniejszym ośrodkiem produkcji ceramiki pozostawał Korynt.
Historia
Wazy w tym stylu zaczęto produkować w Koryncie. Początkowo malowali za jego pomocą w stylu orientalizującym. Z czasem zdobnictwo zaczęło się zmieniać. Pojawiały się sceny z mitologii Greckiej oraz sceny rodzajowe. Pojawiały się inskrypcje, a także rzeźbienia. Późniejsze wazy miały więcej odcieni czerwieni i brązu oraz czerni. Pojawiały się także wizerunki rozbudowane wizerunki postaci ludzkich. Jednymi z najsłynniejszych malarzy z Koryntu byli Timonides i Milondas.
Niedługo potem, wazy w tym stylu zaczęto produkować w Atenach. Wazy produkowane w Attyce charakteryzowały się intensywniejszymi kolorami. A także z białą skórą kobiet. Waza końska powstała także w Attyce. Z czasem pojawiały się także na obrazach skomplikowane wizerunki ludzi. Najlepszymi twórcami tego stylu z Attyki byli Klitias i Ekekias. Wśród najważniejszych prac była waza panatenajska. Była to amfora, w której przechowywano oliwę dla zwycięscy igrzysk panatenajskich. Trafiała ona następnie do zwycięscy.
Oprócz tych dwóch ośrodków ważnymi centrami produkcji była także Beocja, pozostająca pod wpływem ceramiki z Attyki. Podobnie było z centrum produkcji na Eubei. Kolejnym ważnym miejscem produkcji waz była Lakonia. Wazy tamtejsze były żółte. A styl malowania był powiązany z Koryntem. Produkcją zajmowali się Periojkowie a najpopularniejszym kształtem był kylix. Ceramikę w tym stylu produkowano taże w innych polis greckich.
Sposób produkcji
Wazy były najpierw malowane postaci z użyciem firnisu. Był on materiałem wyprodukowanym z gliny, z dodatkiem tlenku żelaza, węglanami i elementami roślinnymi. Reszta wazy pozostawała w oryginalnym kolorze. W związku z tym kolor waz się różnił w zależności od składu lokalnej gliny. Temperatura wypalania ceramiki musiała być ściśle kontrolowana. Pilnowano jej oglądając kolor płomieni w piecu.
Więcej o wazach greckich
Następnym stylem jaki pojawił się na wazach greckich był inspirowany sztuką bliskiego wschodu. Styl orientalizujący wiązał się z zapoczątkowaniem handlu na dużą skalę portami leżącymi w dzisiejszej Syrii i Libanie. Pojawiły się zwierzęta oraz wizerunki mitologicznych stworzeń. Najważniejszym ośrodkiem produkcji ceramiki był ówcześnie Korynt. Tam stworzono również powyższą amforę.
Historia
Wazy orientalizujące takie zaczęły się pojawiać pod koniec okresu geometrycznego. Jest to związanie z rozwojem handlu między Grecją a wschodnim basenem Morza Śródziemnego. Zaczął on się odbudowywać po kryzysie wieków ciemnych na początku epoki archaicznej. Często wazy z Azji przywozili powracających z wypraw do niej najemnicy. Przyciągała ich bardziej rozbudowane zdobnictwo tamtejszej ceramiki. Lokali twórcy zaczęli z czasem imitować motywy spotykane w importowanych wazach.
W ówczesnej Grecji istniały dwa kluczowe ośrodku produkcji ceramiki. Były to Ateny i Korynt. Na wazach z pierwszego z tych ośrodków widać dość wczesne pojawienie się zwierząt z mitologii. Szybko powstały bardziej skomplikowane obrazy. Takie jak wyścigi rydwanów albo bitwy. W drugim ośrodku, który wcześniej zaczął produkcję nowych waz pojawiły się najpierw motywy roślinne. Szybko jednak doszły do tego zwierzęta. A następnie bardziej rozbudowane sceny.
Wazy orientalizujące produkowano także w innych miastach greckich. Wśród nich było Rodos, miasta Wielkiej Grecji jak i Sycylii. Wazy w tym stylu odnaleziono także na terenach niezamieszkanych przez Greków. Takich jak Sardynia, Tartessos w Hiszpanii lub w Lacjum.
Sposób produkcji
Sposób produkcji i waz nie zmienił się. Dekoracje nanoszone były dopiero po wypaleniu. Z czasem technika zaczęła się rozwijać. W końcu tej epoki w Koryncie wynaleziono styl czarnofigurowy.
Sztuka orientalizująca miała duży wpływ na kulturę Grecką. Doprowadziła do jej rozwoju. Oprócz waz widać ją także w rzeźbach. Ponadto wpływała ona na religię w Helladzie. Dzięki temu przeniknęły do niej niektóre motywy z kultów mezopotamskich. Także rytuały mogły się zmieniać dzięki temu. Mogła mieć też ta sztuka wpływ na powstanie alfabetu.
O wczesnych wazach greckich.
Kolejnym rodzajem rzeźbiarstwa jaki narodził się w archaicznej Grecji był Fryz. Były to płaskorzeźby umieszczane na zewnętrznej stronie świątyń. Przedstawiały sceny z mitologi. Często były to walki albo polowania. Tak jak powyżej na fryzie z jednej ze świątyń w Delfach.
O fryzach greckich
Równolegle z Kurosami pojawiły się Kory. Były to rzeźby przedstawiające stojące kobiety. Ubrane były one w lekkie, długie szaty. Najczęściej trzymały w dłoniach kwiaty. Pierwotnie rzeźby te były malowane żywymi kolorami. Jednak zazwyczaj starły się one z biegiem lat. Podobnie jak Kurosy składane były one w świątyniach jako dary.
Więcej o tego typu rzeźbach.
Jednymi z najstarszych rzeźb greckich były Kurosy. Były to przedstawienia nagich mężczyzn w postawie stojącej. Ręce były opuszczone po bokach, a jedna noga wysunięta lekko do przodu. Robiono je z marmuru i stawiano w świątyniach jako dary dla bogów. Wiele z tych posągów dotrwało do naszych czasów uszkodzonych jak ten powyżej.
Więcej na temat Kurosów.
Greckie świątynie początkowo były budowane z drewna. Jednak dość szybko zastąpili je kamieniem. Nie zmieniono układu w jakim je wznoszono. Najbardziej zauważalną ich cechą są kolumny. Inspirowane były one pniami drzew, które podpierały wcześniejsze drewniane świątynie.
Więcej o wczesnych światyniach greckich.
Początki Greckiej sztuki to wazy malowane w proste wzory. Były to najczęściej różne figur geometryczne, szlaczki lub rośliny. Czasami pojawiały się prymitywne wizerunki postaci lub zwierząt.
Correct!
Wrong!
Gdzie budowano Zigguraty?
Correct!
Wrong!