Strona o historii antycznej

Kategoria: Hellenistyczna Grecja (Page 10 of 17)

Dynastia Bityńska – początki

Założycielem dynastii był Boterias. Panował on w pierwszej połowie IV wieku p.n.e. i odparł atak macedońskiego generała Kallasa. Dzięki temu Bitynia nie stała się częścią Imperium Alexandra Wielkiego.

Jego następcą był Bas, który był jego synem. Panował w drugiej połowie IV wieku p.n.e. Odparł on atak macedońskiego generała Kallasa. Dzięki temu Bitynia nie stała się częścią Imperium Alexandra Wielkiego.

Zipoetes był synem Basa. Panował przez parędziesiąt lat na przełomie IV i III wieku p.n.e. Był pierwszym władcą, który ogłosił się królem. Próbował zająć Chalkedon, ale został powstrzymany przez armię wysłaną przez Antygona Jednokiego. Dopiero po jego śmierci zdobył to polis. Założył również nazwane od jego imienia Zipoetium. Wprowadził także erę Bityńską. Liczono według niej lata w dużej części Azji Mniejszej, a zaczynała się od daty jego koronacji.

Po nim na tron wstąpili dwaj jego synowie, Nicodemes i Ziopetos. Wywołało to wojnę domową, która chwilowo doprowadziła do podziału królestwa na dwie części. Skończyło się to gdy Nicodemes wezwał na pomoc Galów. Po zakończeniu konfliktu pozostali oni w Azji Mniejszej, łupiąc ją i zakładając Galację. W następnych latach wielokrotnie wspierali Bitynię w walkach z Seleukidami. Sam Nicodemos rozwijał w tym czasie królestwo. Założył Nikodemię, która stała się stolicą państwa. Pozostawał w ścisłym sojuszu z Herakleją Pontyjską. Był pierwszym z monarchów Bitynii, który bił monety, w tym tą widoczną powyżej.

Jeśli ktoś jest zainteresowany dodatkowymi informacjami na temat przybycia Galatów to zapraszam do poniższego artykułu.

https://www.jstor.org/stable/j.ctt46n1n2.8

Dynastia Bityńska – koniec

Nicodemos Epifanes był synem Prusiasa Cynegusa. Na wieść o planach ojca zabicia go wywołał rebelię. Poparty przez Pergamon pokonał go i zgładził w stolicy Bitynii – Nicodemii. Pozostawał sojusznikiem Rzymu przez całe swoje panowanie. Wsparł go w wojnie z Aristonikosem. Moneta powyżej przedstawia jego.

Jego następcą był syn – Nicodemos Euergetes. Zawarł sojusz z Mitrydatesem i wspólnie podbili Pafalogonię. Próbował poprzez małżeństwo z Laodiką – wdową po królu Kapadocji ją opanować. Szybko został jednak wypędzony z stamtąd przez władcę Pontu.

Nicodemos Filopator był synem Euergetusa, po którym objął rządy. Za namową Rzymu wypowiedział wojnę Mitrydatesowi. Armia Pontu odniosła zwycięstwo i zmusiła Nicodemosa do ucieczki do Italii. Dopiero po zawarciu pokoju między Mitrydatesem a Rzymem odzyskał królestwo. Następne lata jego panowania były spokojne. Zmarł bezdzietnie, a swoje królestwo zapisał Rzymowi. Wywołało to nową wojnę miedzy Republiką Rzymską a królestwem Pontu.

Osobom zainteresowanym pogłębieniem informacji na temat końca królestwa Bitynii polecam poniższy artykuł.

https://www.jstor.org/stable/1088085

Pytanie o Mitrydatydów.

Jaki przydomek nosił założyciel dynastii Mitrydatydów?

Pont moneta 3
Correct! Wrong!

Mitrydatydzi – szczyt potęgi i upadek

Mitrydates Eupator był synem Mitrydatesa Euergetesa. Został królem Pontu jako dziecko,gdy jego ojciec został otruty. Początkowo panował wspólnie ze swoim bratem. Po kilku latach został on również zamordowany wspólnie z matką obu braci. Mitrydates ożenił się ze swoją siostrą, Laodiką. W następnych latach podbił Kolchidę, opanował Krym i królestwo Bosporańskie. Pokonał również Scytów i zmusił część z nich do uznania jego zwierzchności. W następnych latach dokonał rozbioru Paflagonii Galacji wspólnie z królem Bitynii. Następnie podbił w szybkiej wojnie Kapadocję. Doprowadziło to do konfliktu z Rzymem, który był przeciwny ekspansji Pontu.

Próba obalenia króla Bitynii, za którą stał Mitrydates zakończyła się niepowodzeniem. Doprowadziło to do wybuchu wojny między oboma władcami. Rzymianie wysłali dwa legiony na pomoc Bitynii. Pont jednak wyszedł ze starcia zwycięsko i opanował całą Azję Mniejszą. Przeprowadził wtedy masakrę Rzymian żyjących w tamtejszych miastach. Oraz wyprawił się do Hellady. Rzym odpowiedział wysyłając własną armię pod wodzą Sulli i zmusił go do zawarcia pokoju. Obie strony wycofały się do granic przed wojna. Kolejna wojna wybuchła po śmierci ostatniego króla Bitynii, który zapisał swoje państwo Rzymowi. Mimo początkowych sukcesów Mitrydatesa walki przeniosły się do Pontu. Po kilku latach został zmuszony do ucieczki na Krym. Odbudował tam armię i wylądował z powrotem w Poncie, który odbił. Przybycie Pompejusza doprowadziło do ucieczki Mitrydatesa na Krym gdzie kilka lat później zmarł.

Farnakes był synem Mitrydatesa i Laodiki. Pod koniec życia ojca zbuntował się przeciwko niemu. Został następnie władcą Królestwa Bosporańskiego. W czasie wojny domowej między Pompejuszem a Cezarem zaatakował Pont i go podbił. Zajął też kilka sąsiednich państw. Jednak po dwóch latach przybył Cezar na czele potężnej armii Rzymskiej i pokonał Farnakesa. Uciekł on na Krym gdzie poległ w wojnie ze swoim zbuntowanym generałem. Pont natomiast został podzielony i duża jego część anektowano do imperium Rzymskiego.

Farnakes miał wielu braci, którzy byli mianowani przez ojca królami podbitych państw. Zginęli oni jednak za życia Mitrydatesa. Ostatnim przedstawicielami dynastii byli Dariusz i Arasces. Synowie Farnakesa i jego sarmackiej żony. Zostali uczynieni przez Marka Antoniusza królami Pontu. Musieli jednak stoczyć wojnę z Polemonem, który również rościł sobie prawa do tego tronu. Bracia ją przegrali i umarli z głodu w górach Pontu.

O panowaniu Mitrydatesa Wielkiego możecie tutaj przeczytać.

https://www.jstor.org/stable/26098615

Mitrydatydzi – Rozwój

Mitrydates III był synem i następcą Mitrydatesa II. Panował w Poncie przez ponad dwadzieścia lat na przełomie trzeciego i drugiego wieku p.n.e. Jego żoną miała być Laodika z dynastii Seleukidów.

Farnakes wstąpił na tron po śmierci ojca, Mitrydatesa. Panował przez około trzydzieści lat. Jego największym osiągnięciem było zdobycie Synopy i wcielenie jej do królestwa Pontu. Poza tym opanował Galatię i Pafalogonię. Wywołało to jednak wojnę z Kapadocją i Pergamonem. W jej wyniku został zmuszony do wycofania się ze wszystkich zdobyczy oprócz Synopy. W następnych latach zdobył również Trapenzunt i kilka innych miast nad Morzem Czarnym. Jego żoną była Nysa, wnuczka Antiocha Wielkiego. Wysyłał dary do Aten i Delos.

Mitrydates Filopator był bratem Farnakesa. Został królem po jego śmierci. Niewiele wiadomo o jego panowaniu. Wiadomo że wysłał wsparcie Pergamonowi w jego wojnie z Bitynią. Ożenił się ze swoją siostrą z którą nie miał dzieci.

Mitrydates Euergetes był synem Farnakesa. Wspierał Rzym w wojnie z Astronikiem. Konsul prowadzący wojną obiecał mu za to Frygię. Jednak Senat uznał że został przekupiony i nie uznał tej decyzji. Król wspierał kulturę grecką, zarówno w swoim państwie jak i w Helladzie. Jego żoną była Laodika, córka Antiocha Epifanesa. Mitrydates zginął otruty w Synopie.

O Synopie jako części Pontu możecie tutaj przeczytać.

https://www.jstor.org/stable/288591

Mitrydatydzi – Początki

Dynastia Mitrydatydów wywodziła się z rodu Artabazydów. Byli oni władcami Kios w Bitynii. Władali nim przynajmniej od połowy V wieku. Często sprawowali funkcję satrapów różnych prowincji Imperium Perskiego w Azji Mniejszej. Po śmierci ostatniego władcy Kios stało się częścią państwa Antygona Jednookiego.

Pierwszym władcą Pontu był Mitrydates Ktistes, syn Ortobanesa, który był bratem ostatniego władcy Kios z dynastii Artabazydów. Na początek Mitrydates założył twierdzę na wzgórzu Cimiata. Stamtąd zaczął podbój Pontu. Po dwudziestu latach, w 281 roku p.n.e. ogłosił się jego królem. Stolicą państwa uczynił Amaysę. Wspierał Herakleję Pontyjską w walkach z Seleukidami.

Ariobarzanes był synem Mitrydatesa Ktisesa i jego następcą. Panował przez kilkanaście lat. W tym czasie udało mu się wyprzeć Ptolemeuszy z regionu. Dokonał tego z pomocą Galatów. Ponadto zdobył Amastris wcielając je do królestwa. Powyższa moneta przedstawia jego.

Mitrydates był następcą swojego ojca Ariobarzanesa. Panował przez większość drugiej połowy trzeciego wieku p.n.e. W momencie zostania królem miał być dzieckiem. Po zostaniu samodzielnym władcą prowadził wojny z Galatami i Synopą. Z pierwszymi zwycięską, a z drugimi przegraną. Ożenił się z Laodiką, siostrą Seleukosa Kalinikosa. Mimo tego stoczył z nim wojnę w której pokonał go w bitwie pod Ankarą. Wydał swoją córkę, również Laodikę za Antiocha Wielkiego.

O początkach dynastii przeczytacie tutaj.

https://www.jstor.org/stable/41233593

Pytanie o Attalidów

Który władca kazał zbudować ołtarz Pergamoński?

Attalidzi ołtarz
Correct! Wrong!

Attalidzi – Koniec

Attalos Filadelfos był młodszym bratem Eumenesa Sotera i jego następcą. Za rządów poprzednika odgrywał ważną rolę w państwie. Zarówno jako dowódca armii jak i w dyplomacji. Gdy wstąpił na tron Pergamonu ożenił się z wdową po bracie, Stratoniką. Prowadził wojny z Bitynią i pomógł objąć tron Syrii Aleksandrowi Ballasowi. Wznosił również nowe miasta w swojego dwudziestoletniego panowania.

Attalos Filometor był synem Eumensa Sotera i Stratoniki. W momencie śmierci ojca był za młody aby rządzić. Tron objął jego wuj. Dopiero po jego zgonie został królem. Panował tylko kilka lat. Nie interesował się zbytnio sprawami państwa. Wolał zajmować się nauką, sztuką i ogrodnictwem. Nie miał żadnych potomków. W swoim testamencie zapisał państwo Rzymowi. Chciał uniknąć krwawego podboju królestwa.

Eumeneus Astronikus był nieślubnym synem Eumeneusa Sotera. Po śmierci brata zgłosił swoje pretensje do tronu. Początkowo odnosił sukcesy i opanował większość królestwa. Rzymianie nie byli gotowi wysłać dużych sił do Anatolii. Konsul Plubiusz Crassus zginął w bitwie. Eumeneus ogłosił wolność dla wszystkich niewolników i zależnych chłopów, którzy do niego się przyłączą. Wielu go poparło wywołując niepokój u władców sąsiednich państw. Złączyli oni siły i z pomocą Rzymu pokonali go po czterech latach walk. Królestwo podzieliły między siebie zwycięskie królestwa. Większość państwa trafiła do Republiki Rzymskiej.

O ostatnim królu Pergamonu:

https://www.jstor.org/stable/4435722

Attalidzi – Szczyt Potęgi

Attalos Soter był synem Attalosa, który był synem brata Filateriosa, założyciela dynastii panującej w Pergamonie. Został władcą po śmierci wuja, Eumenesa. W kilka lat po wstąpieniu na tron ogłosił się królem. Pokonał Galatów, którzy łupili Azję Mniejszą. Prowadził wojnę a Antiochem Hieraxem z dynastii Seleukidów. Pokonał go, zdobywając kontrolę nad całą Anatolią. Dopiero Antiochowi Wielkiemu udało się zdobyć ponownie kontrolę nad regionem. Zawarł przymierze z związkiem Etolskim i wspierał go w walce z Macedonią. W odpowiedzi król Bitynii wszczął wojnę z Pergamonem. Szybko ją zakończył, bez strat ze strony obu państw. Został także sojusznikiem Republiki Rzymskiej. Był też zaangażowany w drugą wojnę macedońską. Wysłał swoją flotę do wsparcia Rzymu. W trakcie tego konfliktu zmarł.

Eumenes Soter był synem Attalosa Sotera i Appolonii. Tron objął w czasie drugiej wojny macedońskiej. Wspierał w niej Rzym. W zamian za to dostał część azjatyckich posiadłości Antygonidów. Został w tym czasie zaatakowany przez Antiocha Wielkiego. Uważał się on za zwierzchnika Eumenesa i opanował wiele miast w Azji Mniejszej. Kilka lat później wsparł Rzym w wojnie syryjskiej przeciwko Selleukidom. Po traktacie w Apamei dostał dużą cześć Anatolii w nagrodę za pomoc. Przez następne lata pozostawał w sojuszu z Rzymem. Kryzys we wzajemnych relacjach nastąpił dopiero w czasie wojny państwa znad Tybru z Perseuszem. Rzymianie posądzali Eumenesa o pomoc Macedonii. Król sam udał się do Italii, aby ułagodzić senatorów, ale został zawrócony w drodze. Władca toczył również zwycięskie walki z Galatami.

Obaj Attalidzi rozbudowywali Pergamon. Założona jeszcze za jednego z ich poprzedników Biblioteka Pergamońska stała się jednym z ówczesnych centrów nauki. Na cześć zwycięstw nad Gallatami, Eumenes zbudował słynny Ołtarz Pergamoński. Oboje zakładali nowe miasta w Azji Mniejszej. A na swój dwór sprowadzali artystów i uczonych. Pergamon stał się jednym z kluczowych miast dla kultury świata hellenistycznego.

Więcej na temat panowania Eumenesa przeczytacie w poniższym artykule.

https://www.jstor.org/stable/262007

Attalidzi – Początki

Założycielem dynastii był Filaterios. Pochodził on z Pafalogonii, z mieszanej rodzinny grecko-pafalogońskiej. Sam był eunuchem. Początkowo służył Antygonowi Jednookiemu, z czasem przeszedł jednak na stronę Lizymacha. Uczynił on go gubernatorem Pergamonu, w którym trzymał Lizymach swój skarbiec. Gdy wybuchła wojna między jego władcą a Seleukosem szybko przeszedł na drugą stronę. Po śmierci obu królów został samodzielnym panem na Pergamonie. Oficjalnie uznawał zwierzchnictwo Antiocha Sotera. Rozbudowywał Pergamon i pomagał okolicznym miastom finansowo oraz w walce z Galatmi.

Eumenes był synem Eumeneusa, brata Filateriosa. Został władcą Pergamonu po bezpotomnej śmieci wuja. Tak jak i on uznawał oficjalnie zwierzchnictwo Seleukidów. Kilka razy jednak się przeciw nim zbuntował. Był w tym wspierany przez Ptolemeuszy. Rozszerzył swoje panowanie poza okolice Pergamonu. Toczył częste walki z Galatami. Próbował imitować władców hellenistycznych bijąc monety i organizując święta na swoją cześć. Nie ogłosił się jednak królem.

Więcej o Filaterosie dowiecie się tutaj.

https://www.jstor.org/stable/43607226

« Older posts Newer posts »

© 2026 Jaskinia Historii

Theme by Anders NorenUp ↑