Poprzednio opisywałem dialekty powiązane z Językiem Mykeńskim. Dialekt Eolski występował w Tesalii, Beocji, na Lesbos i pobliskim wybrzeżu Azji Mniejszej. Dzielił się w związku z tym na trzy odmiany. Do najważniejszych twórców tworzących w nim zaliczali się Safona, Alkajos i Hezjod. Dialekt Dorycki pojawił się w Grecji po inwazji Dorów. Występował w dużej części Peloponezu, na Krecie, Rodos i okolicach, oraz w wielu koloniach, w szczególności na Sycylii. Dzielił się na trzy dialekty: Lakoński, Argolidzki i Koryncki. Korzystali z niego Pindar, Alkmeon i Archimedes. Dialekt Północno-Zachodni było powiązany z Doryckim oraz miał naleciałości z Eolskiego. Dialekt ten występował w Achai, Elidzie, Fokidzie, Lokorydzie, Etolii, Akarnanii, Epirze i na pobliskich wyspach. Dzielił się na wiele odmian. Nie zachowało się wiele utworów literackich napisanych w nim. Miał związki z Językiem Macedońskim.