Autor: admin (Page 17 of 32)

Seleukos Philopator był drugim synem Antiocha Wielkiego. Jego starszy brat umarł w młodym wieku. Jeszcze za życia ojca Seleukos był współwładcą imperium Seleucydów. Po jego śmierci został samodzielnym królem. Był zmuszony do spłaty kontrybucji, Rzymianom zgodnie z traktatem w Apamei. Próbował zdobyć fundusze na to rabując świątynię w Jerozolimie. Skończyło się to jego niepowodzeniem. Jego polityka zagraniczna była podyktowana zależnością od Rzymu. Za żonę wziął własną siostrę, z którą miał synów Antiocha i Demetriusza oraz córkę Laodikę. Został zabity przez swojego ministra Heliodorusa.

Antioch Epifanes był najmłodszym synem Antiocha Wielkiego. Po traktacie w Apamei wysłano go jako zakładnika do Rzymu. Po dziesięciu latach zastąpił go bratanek Demetriusz. W momencie zabójstwa brata, Seleukosa znajdował się w Atenach. Szybko wrócił do Syrii, zgładził Heliodorusa i sam objął tron. Rzym obawiał się jego wzrastającej potęgi, namówił Ptolemeuszy do wojny z Seleucydami. Skończyło się to jednak klęską Egipcjan. Antioch przeniósł wojnę do Egiptu. Wykorzystał konflikt jaki wybuchł między rodzeństwem Lagidów. Po 2 latach walk jedynie Aleksandria się broniła. Od upadku uratowało ją poselstwo Rzymskie, które zagroziło wojną Antiochowi, jeśli nie wycofa się z Egiptu. Podczas odwrotu król złupił Świątynię Jerozolimską. Wywołało to powstanie żydów. Seleukida wyruszył na wschód aby walczyć z Partami. Podczas tej wyprawy zmarł w Medii.

Następnym władcą był Antiocha Eupator, syn Antiocha Epifanesa. Wstąpił na tron jako dziecko. Nie rządził sam, zamiast niego władzę sprawował regent. Po dwóch latach został zdetronizowany.

Demetriusz Soter był synem Seleukosa Philopatora. Młodość spędził w Rzymie jako zakładnik. Uciekł po kilkunastu latach i wyruszył do Syrii. Obalił młodocianego króla i sam objął władzę. Senat rzymski uznał jego władzę. Jego próby rozszerzenia władzy na sąsiednie tereny skończyły się niepowodzeniem. Nie zdołał także stłumić powstanie Żydów w Judei. Ożenił się z własną siostrą, z którą miał trzech synów. Panował przez ponad dziesięć lat.

Więcej o wojnie Antiocha Epifanesa z Egpitem przeczytacie tutaj.

https://www.jstor.org/stable/4436137

Kallinikos

Seleukos Kallinikos wystąpił na tron w trudnych okolicznościach. Król Egiptu najechał Syrię w obronie swojej siostry Bereniki. Była ona macochą Seleukosa. Egipcjanie dotarli do Antiochii i Eufratu. Szybko się jednak wycofał. W Baktrii jej satrapa ogłosił się królem. Zbuntował się także namiestnik Partii. Seleukos pokonał władcę Egiptu i królów w Azji Mniejszej. Kilka lat później zawarto pokój z Ptolemeuszami, niekorzystny dla Seleukidów. Brat Seleukosa, Antioch Hierax się zbuntował i opanował Anatolię. Wyprawa w celu jej odbicia skończyła się klęską pod Ankarą. Dopiero na kilka miesięcy przed śmiercią Seleukos odzyskał region po zgonie brata. Partię zajęli w tym czasie Parsowie. Cały czas zakładano nowe miasta.

Keraunos

Seleukos Keraunos rządził tylko trzy lata. Podzielił się władzą z bratem oddając mu wschód. Sam został zamordowany w trakcie wyprawy do Azji Mniejszej gdzie toczył wojnę z Pergamonem.

Antioch Wielki

Antioch Megas objął władze po śmierci brata. Pokonał na początku panowania buntowników w Medii i Azji Mniejszej. Starł się następnie z Egiptem. Po początkowych sukcesach opanował Palestynę. Jednak w Bitwie pod Rafią poniósł zupełną klęskę. Wojna skończyła się pokojem, w myśl którego Seleukidzi zdobyli tylko pojedyncze miasta w Syrii. W następnych latach dokończył podbój Azji Mniejszej. Wyruszył potem do Partii i Baktrii. Zdobył uznanie zwierzchności ze strony tamtejszych władców. Po tej wyprawie zaczął przygotowywać się do rewanżu na Egipcie. Podbił Palestynę i pokonał Egipcjanin pod Panion. Opanował miasta zależne od Egiptu w Azji Mniejszej. Zawarł następnie pokój w myśl, którego tereny zdobyczne zachował i jego córka Kleopatra wyszła za króla Egiptu. Następnie wyprawił się do Grecji. Wywołało to wojnę z Rzymem. Skończyła się ona klęską w bitwie pod Magnezją. I pokojem w Apamei. Stracił wtedy całą Azję Mniejszą i zapłacił znaczne kontrybucje. Próbował to sobie odbić w kolejnej wyprawie na Wschód ale zginął w próbie obrabowania świątyni niedaleko Suzy.

O Seleukosie Kallinikosie i jego synach.

https://www.jstor.org/stable/43894410

Nikator

Królestwo Seleucydów było największym z państw hellenistycznych. Zostało założone przez Seleukosa Nikatora. Oryginalnie był on satrapą Babilonii, ale p, ko zwycięskich wyprawach do Persji opanował wschodnie prowincje imperium macedońskiego. Odparł ataki Antygonidów i zawarł pokój z Czandraguptą oddając mu wschodnie krańce królestwa. Po bitwie pod Ipsos rozszerzył państwo na Syrię. Zaraz przed śmiercią zajął dużą część Anatolii.

Soter

Następcą Seleukosa Nikatora został Antioch Soter. Był on jego synem. Mimo zaskoczenia nagłą śmiercią ojca z łatwością objął tron. Prowadził aktywną politykę na terenie Anatolii, gdzie próbował podbić bez powodzenia Bitynię. Pokonał celtyckich Galatów, którzy najechali Azję Mniejsza. Prowadził kilkuletnią wojnę z Egiptem. Skończyła się ona bez rozstrzygnięcia. Rozwijał i zakładał nowe miasta szczególnie w Anatolii i prowincjach perskich. Wspierał także świątynie bóstw nie helleńskich.

Theos

Kolejnym władcą tej dynastii był Antioch Theos. Zaraz po objęciu przez niego tronu wybuchła wojna z Egiptem. Seleucydzi prowadzili ją w sojuszu z Macedonią. Skończyła się ona pokojem w myśl którego ożenił się Antioch z córką władcy Egiptu – Bereniką. Rozwiódł się w tym celu ze swoją pierwszą żoną z którą miał dwóch synów. Prowadził aktywną politykę w Azji Mniejszej walcząc z tamtejszymi tyranami i Galatami. Stracił kontrolę nad Baktrią, której satrapa został samodzielnym władcą. Zakładał wiele miast w całym imperium.

O zwycięstwie Antiocha nad Galatami

https://www.jstor.org/stable/10.7834/phoenix.66.1-2.0057