Gdzie mieściła się słynna szkoła prawnicza?
Strona o historii antycznej

Miasto zostało założone na miejscu starej miejscowości fenickiej, która istniała od epoki brązu. Jego nazwa została zmieniana przez Ptolemeusza Philadelphosa. Kolonia była centrum działalności Ptolemeuszy na wybrzeżu Syryjskim. Seleukidzi zdobyli miasto za panowania Antiocha Wielkiego. Antioch Epifanes przemianował nazwę miasta na Antiochię. Miasto było negatywnie nastawione wobec Hasmoneuszy. W II wieku była często oblegana. Ptolemeusze odzyskali kontrolę nad miastem pod koniec tego stulecia. Niedługo później miasto zostało opuszczone. Zostało odbudowane przez Rzymian. Powróciło wtedy do nazwy Ptolemais. Po stłumieniu powstania Bar-Kochby osiedliła się w nim duża populacja Żydów. Było również siedzibą biskupstwa. Za czasów Bizancjum podupadło. Odzyskało znaczenie dopiero w okresie krucjat. Było wtedy znane pod nazwą Akra. Jej upadek wyznacza koniec istnienia tej epoki.
Ptolemais było ważnym centrum handlu. W mieście istniała mennica produkująca brązowe i srebrne monety. Była także miejscem wytwórstwa amfor. Jej terytorium rozciągało się aż do góry Karmel. W samej koloni istniało wiele świątyń.
Miasto w momencie podboju przez Aleksandra miało za sobą wielowiekowa historię. W okresie hellenistycznym miało ograniczoną autonomie pozwalająca na bicie srebrnych monet. Pod rządami Rzymian zaczęło się rozwijać. Po trzęsieniu ziemi z VI wieku przeniosła się do miasta szkoła prawnicza z Bejrutu. Miasto było zamieszkane także za czasów arabskich i późniejszych.
Przed podbojem przez Aleksandra znane było pod nazwą Athar. Macedończycy zmienili je na Tripolis. Stało się ważnym miejscem budowy statków. Ponadto miało prawo bicia srebrnych monet. Rozwijało się także w czasach Rzymskich gdy zbudowano między innymi hipodrom. Także później było ważnym miastem regionu.
Tyr był przez wiele wieków z najważniejszym z miast kultury fenickiej.Był centrum kulturowym oraz najsilniejszym polis militarnie spośród nich. Jako jedyne nie uznało władzy Aleksandra, który zdobył je po długim oblężeniu. Pod koniec panowania nakazał je odbudować. Znalazło się następnie pod kontrolą Ptolemuszy. Zlikwidowano wtedy ustrój monarchiczny. Za czasów Antiocha Wielkiego został włączony do imperium Seleukidzkiego. Po kilkudziesięciu latach wykorzystało wojny domowe do uniezależnienia się od niego. Za czasów Rzymskich było stolicą prowincji Fenicja. Było ważnym ośrodkiem miejskim także w późniejszych epokach.
Tyr był ważnym ośrodkiem handlowym. Bito w nim monety srebrne, które były ważną walutą w regionie. Szybko się odbudował po zniszczeniach Aleksandra. W miescie istniało wiele świątyń. Istniało też wiele wspaniałych budowli publicznych. Ruiny Agory widoczne są na zdjęciu powyżej.
Więcej o skomplikowanych dziejach Ptolemais poniżej.

Założycielem miasta był Seleukos Nikator. Nadał mu nazwę Nikeforion. Seleukos Callinincus przemianował miasto na Kallininkos. Miasto leżało na północnym brzegu Eufratu. Za czasów rzymskich podupadło. W okresie bizantyjskim zmieniono jego nazwę ponownie na Leontopolis. A w jego pobliżu miała miejsce bitwa pomiędzy Bizantyjczykami a Persami. A samo miasteczko zostało zniszczone. Dopiero po podboju Arabskim miasto się rozwinęło. Zmieniło wtedy nazwę na Raqqa. Po czasach przed muzułmańskich nie pozostały pozostałości.
Kolonia została założona przez Seleukosa Nikatora i nazwane na cześć miasta w Macedonii. Dokładna lokalizacja Oropos nie została do tej pory ustalona, miał znajdować się jednak na syryjskim brzegu Eufratu. Możliwe że leżał na miejscu starego miasta Karkemisz. Nie odnaleziono do tej pory pozostałości po tej miejscowości.
Miejsce to było zamieszkane już w czasach prehistorycznych. W czasach Hetyckich i Asyryjskich było centrum niewielkiego królestwa. Zostało przebudowane w stylu hellenistycznym przez Arasmesa I i nazwane imieniem jego ojca Samesa, satrapy Kommagene. Miasto stało się stolicą jej i późniejszego królestwa o tej samej nazwie. Po wygaśnięciu dynastii stała się częścią imperium Rzymskiego. Miała stać się garnizonem legionu X Ferentis a później XVI Flavia Firma. Samosata była wielokrotnie oblegana w czasie wojen Rzymu z Persja. Również za czasów muzułmańskich pozostawała ważnym miastem. Obecnie ruiny miasta zostały zalane przez sztuczne jezioro Atatürka. Płaskorzeźba powyższa pochodzi z tego miasta.
W mieście istniał most przez Eufrat. Miasto było ważnym ośrodkiem kulturowym jak i handlowym. Istniała w nim także mennica, bijąca monety zarówno pod rządami królów jak i cesarzy rzymskich. Jak powyższa moneta z z wizerunkiem Hadriana. Ponadto były w mieście pałace. Było otoczone potężnymi murami a także miało wiele świątyń. Ponadto miało wiele budowli typowych dla polis.
Miasteczko miało zostać założone w czasach hellenistycznych. Nie jest pewne jednak który z władców tego dokonał. Rozwój miejscowości nastąpił dopiero za czasów rzymskich, gdy w III wieku przeniesiono do miasta siedzibę Legionu XVI Flavia Firma. Miasto miało swojego biskupa. Po podboju arabskim Sura została opuszczona.
Założona przez Seleukosa Nikatora koło mostu przez Eufrat. Zwane było także Seleukią nad Eufratem. Na przeciwko od niej znajdowało się drugie miasto – Antiochia nad Eufratem. Po wcieleniu Syrii przez Rzymian do swojego państwa jej znaczenie wzrosło. W połowie I wieku stała się siedzibą IV Legionu Scytyjskiego. Była nim przez następne dwieście lat. Aż do czasu zniszczenia miasta przez Persów. Została później odbudowana i miała swojego biskupa. W czasach arabskich została opuszczona.
O przeprawach przez Eufrat więcej przeczytacie poniżej.

Kolonia ta miała zostać założona przez Seleukosa Nikatora. Jego konkretna lokalizacja jest dyskusyjna. Możliwe są oba brzegi Eufratu. Miała leżeć blisko Thapsakos. Jednak to miasto również nie zostało odkryte do tej pory.
Miasto miało leżeć naprzeciwko Zeugmy. Jednak jej konkretna lokalizacja wciąż nie została ustalona. Miała leżeć koło mostu przez Eufrat. Kolonia została założona przez Seleukosa Nikatora. Udało się odnaleźć brązowe monety z nazwą tego miasta.
Miasto to zostało założone przez Arasmesa, króla Armenii z połowy III wieku. Był on lennikiem Seleukidów i brał udział w zakończeniu wojny między Antiochem Hieraxem a Seleukosem Callinincosem. Zwana była także leżącą nad rzeką Nymphalos. Miało być w niej sanktuarium lokalnej bogini Argedanade. Miasto było rozbudowywane przez królów Commagene.
Kolonia została założona przez Antiocha Sotera lub Seleukosa Nikatora. Wcześniej na jego miejscu istniało tam osiedle sięgające czasów Asyryjskich. Koloniści pochodzili z Tessali i Epiru. Nazwa miasta pochodziła od polis leżącego na granicy tych regionów. Miasto zostało założone na planie hipodamejskim oraz otoczone potężnymi murami. Pod kontrolą Seleukidów pozostawało do końca II wieku kiedy zdobyli je Partowie. Którzy z kolei kontrolowali je przez następnych 250 lat. Następnie przez sto lat władali nim Rzymianie. Rozbudowali oni jego umocnienia oraz sprowadzili osadników. Następnie zostało miasto zdobyte przez Persów. Wysiedlili oni mieszkańców miasta kończąc jego historię.
Europos pod władzą Seleukidów było zamieszkane przez około 6 tys. mieszkańców. Rozmiar miasta widać na powyższej fotografii. Wśród nich oprócz Greków i Aramejczyków było wiele innych ludów. Wśród nich byli Hebrajczycy. Zachowała się synagoga z czasów rzymskich. Większość pozostałości po mieście jest z tych czasów. Odkryto jednak wiele monet pochodzących z czasów panowania Seleukidów.
Miasto się szybko rozwijało dzięki położeniu na szlaku handlowym z Syrii do Babilonii. Na cytadeli istniał pałac. Miejsce to było najstarszą częścią miasta. W kolonii istniało wiele świątyń. Wśród nich były Zeusa Megistosa, Artemidy i Apolla. Pierwsza z nich była największa i leżała na cytadeli.
Więcej na temat Dura-Europos poniżej.