Czego nie eksportowano z Grecji
Correct!
Wrong!
Kategoria: Najdawniejsze dzieje Grecji (Page 3 of 7)
Najpowszechniejszymi kopalniami w Grecji były kamieniołomy marmuru, wapienia i piaskowca. Występowały one w całej Helladzie. Korzystano z nich do budowy świątyń oraz rzeźbienia. Najbardziej pożądany był marmur z Paros. Ponadto wydobywano srebro w Attyce, na Sifnos i Cyprze. Miedź na Eubei i Cyprze. Złoto na Thasos i Sifnos. Natomiast żelazo występowało na Rodos i Eubei. Metale jednak trzeba było importować gdyż nie starczało go na potrzeby lokalnego rzemiosła.
O kopalniach srebra w Attyce.
Rzemiosło w Grecji było bardzo rozwinięte. Zakłady były z reguły niewielkie. Sporadycznie pojawiały się manufaktury zatrudniające steki niewolników. Najbardziej rozpowszechniona była produkcja ceramiki. Szczególnie w Atenach produkowano jej dużo, również na eksport. We wcześniejszych czasach ważną rolę odgrywał Korynt w produkcji ceramiki.
Drugim ważnym sektorem była produkcja broni i innych produktów metalowych, w tym z brązu. Istniały również zakłady jubilerskie. Aby je produkować często trzeba było importować metale. Ponadto istniały zakłady farbiarskie, tkackie, obróbki drewna i skór.
Więcej o ówczesnym rzemiośle poniżej.
Handel odgrywał ważną rolę w antycznej Grecji. Wiele z miast zostało założonych jako centra handlowe. Ważną rolę w tym odgrywał transport morski. Wśród kluczowych portów nad Morzem Egejskim było Rodos, Pireus i Korynt. Z Grecji eksportowano oliwę, wino, ceramikę oraz produkty metalowe (takie jak broń). Szczególnie ceramika była często eksportowana z uwagi na jej popularność.
Natomiast importowano głównie zboże. Szczególnie w Atenach było duże zapotrzebowanie na nie. Sprowadzano je z Egiptu, Sycylii oraz znad Morza Czarnego. Zwiększało to znaczenie kontroli nad cieśninami czarnomorskimi ze strony Aten. Również niewolników często importowano do Grecji.
Więcej o greckim handlu poniżej.
Jaka była najpopularniejsza uprawa w Grecji?
Correct!
Wrong!
Winorośl zaczęto uprawiać w Grecji jeszcze przed epoką mykeńską. Była powszechnie uprawiana na słabych górskich glebach. Często uprawiano ją także w koloniach. Równie zamierzchłą historię w Grecji ma uprawa oliwek. Wymagała on wielu lat opieki i dawała plon tylko raz w roku. Najazdy Spartańskie na Attykę doprowadziły do dużych strat w tych uprawach. I zmusiły rolników do zmiany upraw na mniej czasochłonne. Oprócz winorośli i oliwek uprawiano wiele owoców jak figi, migdały i jabłka.
Więcej o rolnictwie w Grecji
Rolnictwo w Grecji opierało się o gospodarstwa rodzinne. Często pracowali na nich oprócz rodzinny niewolnicy. Najważniejszą uprawą w ówczesnej Grecji było zboże. Szczególnie wysoko ceniona była pszenica. Brak ziemi do uprawy zbóż był jedną z przyczyn Wielkiej Kolonizacji. Oprócz tego produkowano wiele warzyw jak kapusta, cebula czy fasola. Ponadto uprawiano przyprawy jak mięta, oregano i tymianek.
Więcej na temat uprawy zboża przez Greków na Sycylii.
Gospodarka Grecji Antycznej opierała się na rolnictwie w tym uprawa zbóż, winogron i oliwek. Oprócz niej ważną rolę odgrywało rzemiosło, szczególnie produkcja naczyń glinianych i broni. Ponadto był rozwinięty handel. Tylko kopalnie nie odgrywały dużej roli. W następnych postach opiszę te części gospodarki dokładniej.
Więcej na temat greckiej ekonomii.
Poprzednio opisywałem dialekty powiązane z Językiem Mykeńskim. Dialekt Eolski występował w Tesalii, Beocji, na Lesbos i pobliskim wybrzeżu Azji Mniejszej. Dzielił się w związku z tym na trzy odmiany. Do najważniejszych twórców tworzących w nim zaliczali się Safona, Alkajos i Hezjod. Dialekt Dorycki pojawił się w Grecji po inwazji Dorów. Występował w dużej części Peloponezu, na Krecie, Rodos i okolicach, oraz w wielu koloniach, w szczególności na Sycylii. Dzielił się na trzy dialekty: Lakoński, Argolidzki i Koryncki. Korzystali z niego Pindar, Alkmeon i Archimedes. Dialekt Północno-Zachodni było powiązany z Doryckim oraz miał naleciałości z Eolskiego. Dialekt ten występował w Achai, Elidzie, Fokidzie, Lokorydzie, Etolii, Akarnanii, Epirze i na pobliskich wyspach. Dzielił się na wiele odmian. Nie zachowało się wiele utworów literackich napisanych w nim. Miał związki z Językiem Macedońskim.
Więcej o dialekcie Eolskim
https://www.jstor.org/stable/40205757
Język Grecki w czasach archaicznych i klasycznych dzielił się na wiele dialektów. Często różnice między nimi były znaczne. Do najważniejszych z nich zaliczały się: Akradyjsko-Cypryjski pochodził bezpośrednio z Języku Mykeńskiego, Mówiono nim w Arkadii oraz na Cyprze i dzielił się z tego powodu na dwie odmiany. Joński, do którego zaliczał się również Attycki, mówiono nim w Jonii, na wielu wyspach Morza Egejskiego, Attyce i części z koloni greckich. Dialekt ten również wywodził się z Języka Mykeńskiego i odegrał dużą rolę w rozwoju literatury greckiej. Korzystali z niego ateńscy pisarze oraz jońscy filozofowie. W następnym poście opiszę pozostałe dialekty.
Więcej o dialektach greckich poniżej.