Strona o historii antycznej

Autor: admin (Page 10 of 32)

Co zapamiętaliście o na temat miasteczek północnej Syrii?

Które miasto powstało na miejscu wcześniejszego sanktuarium?

Syria
Correct! Wrong!

Mniejsze miasta północnej Syrii – część trzecia

libanu

Kyrrhos

Kolonia ta miała zostać założona przez Seleukosa Nikatora. Miasto miało ochraniać północna granicę imperium. Osiedlano tam wielu żołnierzy. Była ówcześnie stolicą satrapii Cyrrhesityci. Istniała w mieście mennica oraz świątynia Ateny Kyrrhestis. Miasto miało układ hipodamejski z główną ulicą biegnącą z północy na południe. Większość pozostałości jakie się zachowały z Kyrrhos pochodzi z epoki rzymskiej.


Laodicea koło Libanu

Miasto założone zostało na miejscu starej miejscowości Kadesh. Nie wiadomo który władca zbudował tą kolonię. Możliwe że był to Seleukos Nikator lub Calinincus. Mieli nazwać miasto na cześć swojej matki. W mieście mogła istnieć przez pewien czas mennica. Udało się odkryć kilka monet pochodzących z Laodicei koło libanu. Przeprowadzono także wykopaliska, które pozwoliły ustalić położenie miasta.


Larissa w Syrii

Miasto powstało na miejscu istniejącej osady aramejskiej. Została zasiedlona przez kawalerzystów tesalskich. Seleukidom kolonia ta dostarczała świetnych kawalerzystów. Larisssa podlegała administracyjnie Apameii. Nie jest pewne czy Seleukos Nikator czy też jego syn założył miasto. W kolonii miała istnieć mennica produkująca brązowe monety.  Larissa miała brać aktywny udział w wojnach domowych Seleukidów.


Nicopolis

Kolonia miała zostać założona przez Alexandra na miejscu zwycięskiej bitwy pod Issos. Nie jest jednak znana dokładna lokalizacja miasta. Istnieje kilka możliwych lokalizacji. Prawdopodobnie znajdowała się w mieście mennica, gdyż odnaleziono monety pochodzące z niej.


Seleucia koło Belosa

Kolonia miała zostać założona przez Seleukosa Nikatora, bądź jego syna. Dokładna jej lokalizacja nie jest znana. Najprawdopodobniej leżała niedaleko Apameii. Możliwe iż przydomek pod jakim jest znane miasto oznacza góry. Inne wytłumaczenie może wskazywać na rzekę Orontes.


Seleucia nad zatoką Issos

Kolonia ta miała powstać na miejscu starej osady Rhossos. Założyć ją miał Seleukos Nikator. Nie udało się jednak potwierdzić dokładnej jej lokalizacji. Wiadomo jednak iż istniała w niej mennica wybijająca brązowe monety. Została uwieczniona także w inskrypcji w świątyni Hekate w Satronikeii.


Więcej na temat wykopalisk w Laodicei koło Libanu przeczytasz poniżej.

https://www.jstor.org/stable/1357822

Mniejsze miasta północnej Syrii – część druga

cyrrhestyci

Daphne

Miasto było jednym z wielkich sanktuariów Apolla. Zostało założone przez Seleukosa Nikatora w górach Cyrrhestyci na południowy zachód od Antiochii nad Orontesem. W miejscowości znajdowały się wielkie świątynie Apolla i Artemidy. Było to centrum religijne Seleukidów, którzy często korzystali z niego aby świętować ważne wydarzenia. Igrzyska rozgrywały się w tym sanktuarium aż do czasów chrześcijańskich.


Epifanea

Miasto założone na miejscu istniejącego od dawna Hamath. Grecką kolonię ustanowił Antioch Epifanes i nazwał ją od swojego przydomka. Miasto leży na równinie Al-Ghab, której zdjęcie jest widoczne powyżej. W mieście miała istnieć mennica. Miasto jest wciąż zamieszkane, obecnie znane jako Hama. Nie zachowało się jednak wiele zabytków z czasów hellenistycznych. Z czasów rzymskich przetrwał akwedukt. Wykopaliska pozwoliły odkryć wiele monet oraz ceramiki z tego miasta. Wskazuje to na jego znaczenie jako lokalnego centrum ekonomicznego.


Gindaros

Gimdaros miało być jednym z miast Cyrrhestyci. Był to region Syrii leżący na północ od Antiochii, między górami Amanus a Eufratem. Osadnictwo Macedońskie było wyjątkowo rozpowszechnione na tym terenie. Wykopaliska doprowadziły do odkrycia wielu pozostałości po mieście. Zachowały się także resztki murów z czasów rzymskich. W ich pobliżu leży dziś miasto Jindares.


Heierapolis koło Bambyke

Miejscowość była zamieszkana na długo przed przybyciem Macedończyków. Istniało w niej sanktuarium Atargatis. Bambyke może oznaczać nazwę miasta sprzed podboju. Greckie miasto zostało założone przez Antiocha Sotera. Królowie rozbudowali sanktuarium oraz zbudowali świątynie greckich bogów. Dzięki temu jak i położeniu na głównym szlaku z Antiochii nad Orontesem do Seleucii mad Tygrysem rozwijało się. Stało się głównym miastem Cyrrhestyci. W mieście istniała mennica.  Do dzisiejszych czasów zachowało się niewiele zabytków. Obecnie w jego miejscu leży Manbij.


Heierapolis koło Bambyke

Miejscowość była zamieszkana na długo przed przybyciem Macedończyków. Istniało w niej sanktuarium Atargatis. Bambyke może oznaczać nazwę miasta sprzed podboju. Greckie miasto zostało założone przez Antiocha Sotera. Królowie rozbudowali sanktuarium oraz zbudowali świątynie greckich bogów. Dzięki temu jak i położeniu na głównym szlaku z Antiochii nad Orontesem do Seleucii mad Tygrysem rozwijało się. Stało się głównym miastem Cyrrhestyci. W mieście istniała mennica.  Do dzisiejszych czasów zachowało się niewiele zabytków. Obecnie w jego miejscu leży Manbij.


Heraklea nad morzem

Było to małe miasto leżące na północ od Laodikei nad morzem. Inny przydomek pod którym była znana to w Pierii lub w Fenicji. Nie jest wiadome kiedy , ani przez którego króla miasteczko zostało założone. Nie zachowało się zbyt wiele zabytków z tej kolonii.  Podobnie nie ma zbyt wielu informacji z źródeł pisanych o tej Herakleii. Wykopaliska potwierdziły jednak istnienie tego miasta.


O wyżywieniu armii seleukidzkiej, która w dużej części pochodziła z Cerrhestici przeczytacie poniżej.

https://www.jstor.org/stable/antiqclassi.78.87

Mniejsze miasta północnej Syrii

syrii

Alexandretta

Wedle jednych z relacji miasto miało zostać założone przez Aleksandra Wielkiego po bitwie pod Issos. Inne opowieści wskazuj na Antygona jako port Antigoneii. Miasto nie rozwinęło się z uwagi na Seleucię w Pierii i Antiochię nad Orontesem. Niewiele zachowało się także z czasów antycznych. Jest jednak zasiedlona aż do dzisiejszych czasów.

Antiochia w Pierii

Ta Antiochia miała zostać założona na miejscu starego fenickiego miasta. Zwane było ono wcześniej jako Aradus i leżało na wyspie u wybrzeży Syrii. Kolonią grecką miało się stać za czasów Antiocha Theosa. Miejscowa ludność nie została wysiedlona. Miasto było cały czas ważnym portem. Wyspa jest wciąż zamieszkana. Niewiele pozostało na niej zabytków ze starożytności.

Arethousa

Miasto zostało założone przez Seleukosa Nikatora. Jego mieszkańcy mieli pochodzić z Chalkidyki. Najprawdopodobniej istniała tam wcześniej miejscowość syryjska. Osadnicy macedońscy ją zhellenizowali. Na początku naszej ery Artheousa była stolicą królestwa Emesanów. Było to arabskie księstwo zależne od Rzymu, które istniało w początkowych latach cesarstwa. Powyższa płaskorzeźba jest z sarkofagu pochodzącego z tego miasta. Jest ono wciąż zasiedlone.

Arsione

Nazwa Arsione pojawiała się w kilku miejscach Syrii. Jedna z nich maiła leżeć w dolinie Bekka. Nie jest znana jednak dokładna pozycja, ani data powstania miasta. Położenie tego miasta jest dyskusyjne. Nazwa Arsione jest związana z relacjami Seleukidów z Ptolemeuszami.

Beroia

Nazwa tego miasta jest związana z regionem Macedonii, z której pochodzili jego osadnicy. Miasto założył Seleukos Nikator. Wcześniej miała leżeć w tym miejscu miejscowość aramejska. Była jedną z większych miejscowości Cyrrhesyrii. W tym mieście miano stracić Menealosa – arcykapłana światyni Jerozolimskiej. W czasie wojen domowych często toczono o nią walki. Wiązało się to ze znajdowaniem się na szlaku handlowym. Dzisiaj na jej miejscu leży Aleppo. Z czasów hellenistycznych do dzisiaj współczesności zachowało się niewiele zabytków. Wśród nich jest cytadela miejska, która miała zostać zbudowana przez Seleukosa Nikatora. A w następnych epokach była rozbudowywana.

Więcej o Seleukidzkiej administracji poniżej.

https://www.jstor.org/stable/24667802

Pytanie o Tetrapolis

Które miasto było stolicą imperium Seleukidów?

Apamea 4
Correct! Wrong!

Tetrapolis, ciąg dalszy

tetrapolis

Seleucia w Pierii

Seleucia została założona przez Seleukosa Nikatora, który nazwał ją swoim imieniem. Miała być stolicą imperium. Jednak za panowania jego syna została zastąpiona w tej funkcji przez Antiochię. A sama Seleucia była jej portem. Cały czas była jednak ważnym punktem tetrapolis i całym wschodnim basenie morza Śródziemnego. Często toczyły się o nią walkę zarówno w czasie wojen Syryjskich, jak i domowych między Seleukidami. Była znaczącym portem także w czasach Rzymskich, jak i późniejszych. Dopiero zburzenie Seleucii zwanej wtedy St. Symeon przez Mameluków pod koniec krucjat doprowadziło do jej upadku.

Miasto miało dwa porty, północny i południowy. Leżała kilka kilometrów od północnego brzegu Orontesa. Otoczona była potężnymi murami. W samym mieście znajdowało się wiele bogatych budynków. Wśród nich była mennica. W mieście było także wiele świątyń. Wśród nich Zeusa Kerauniosa, który miał chronić żeglarzy.

Antiochia nad Orontesem

Założona przez Seleukosa Nikatora i nazwane na cześć jego ojca. Miał użyć słoni do wyznaczenia linii murów miejskich, a miasto poświęcił Zeusowi Bottaiosowi. Wielu z jej mieszkańców została przesiedlona z  Antigoneii. Miasto to było planowane jako stolica Antygona Jednookiego. Oprócz przydomku nad Orontesem określano ją także Syryjską lub koło Dafne. Było to sanktuarium leżące niedaleko. Od czasów Antiocha Sotera stała się stolicą Seleukidów. Była nią przez całe ich panowanie. Przez cały ten okres, jak i późniejsze lata była jednym z ważniejszych miast wschodniej Azji. Na początku naszej ery liczyła ćwierć miliona mieszkańców. Przetrwała kilka trzęsień ziemi oraz była wielokrotnie oblegana. Koniec jej świetności przyniósł dopiero podbój przez Arabów. Pod władzą krzyżowców odzyskała część ze swojej świetności. Jednak zdobycie Antiochii przez Mameluków przyniosło jej ostateczną zagładę.

Miasto leżało między Orontesem, a górą Silpius. Znajdowała się na niej cytadela. Miasto założono na planie hipodamejskim. Za panowania Antiocha Sotera zostało rozszerzona w kierunku wschodnim. Znalazły się w tej części pałace królewskie. Seleukos Kallinikus wzniósł dzielnicę na wyspie pośrodku Orontesa. Za panowania Antiocha Epifanesa powstała czwarta dzielnica. Leżała w niej świątynia Zeusa oraz reprezentacyjne urzędy miejskie. Ponadto zbudowano wtedy akwedukt. Miasto było otoczone przez potężne mury. W mieście znajdował się hipodrom oraz wiele świątyń.

Miasto było wieloetniczne, oprócz Greków i Syryjczyków mieszkało tam wielu Żydów, Ormian i innych ludów żyjących w imperium Seleukidów. Zażądanie miastem podlegało bezpośrednio pod królów. Oprócz bycia rezydencją królewską Antochia leżała na ważnych szlakach handlowych. Dzięki temu szybko się rozwijała. Była też znaczącym ośrodkiem rzemieślniczym. Miasto to było największym spośród Tetrapolis.

Więcej informacji o mennicy w Seleucii poniżej.

https://www.jstor.org/stable/4166471

Tetrapolis

Apamea 2

Mianem Tetrapolis nazywano cztery wielkie miasta leżące w północnej Syrii. Były to Antiochia nad Orontesem, Apamea nad Orontesem, Laodyceia nad Morzem i Seleucia w Pierii. Miasta te stanowiły centrum władzy Seleukidów. Oprócz nich w Syrii leżało wiele mniejszych miast i wiosek założonych przez władców z tej dynastii.

Apamea nad Orontesem

Apamea została założona przez Seleukosa Nikatora. Miasto nazwał imieniem swojej żony. Wcześniej na jej miejscu miało istnieć miasto Pellea założone przez Antygona Jednookiego. Była zbudowana nad Orontesem z jednej strony, a bagnami i jeziorem z drugiej. Ulice były rozplanowane według planu hipodamejskiego. Miasto było centrum wojskowym Seleukidów. Przechowywano w nim słonie jakie posiadała armia. Produkowano tam też duże ilości uzbrojenia. W czasie wojen domowych o tron Syrii często odgrywała ważną rolę z uwagi na swój arsenał. Miasto zostało opószczone dopiero w czasach arabskich.

Najbardziej znaną budowlą w Apameii jest wielka kolumnada. Zbudowano ją na głównej ulicy miasta. Biegła ona z północy na południe. Jest to największa taka budowla z ówczesnych czasów. Została zniszczona w czasie trzęsienia ziemi w roku 115. Jednak później została odbudowana. Na początku naszej ery mogło w niej mieszkać 400 tysięcy ludzi. Teren otoczony murami zajmował 255 hektarów. Ponadto w mieście znajdowały się wielkie koszary i wiele świątyń, w tym Zeusa Bellosa.

Laodycea nad morzem

Laodycea została założona przez Seleukosa Nikatora. Nazwę dostała po jego matce. Leżała na miejscu starego fenickiego miasta Ramithia. Była jednym z kluczowych portów wschodniego morza Śródziemnego. Oprócz bycia centrum handlu eksportowała wino produkowane w jego okolicach. Jednym z kluczowych rynków na który je eksportowano była Aleksandria. W mieście znajdowała się mennica. Miała wiele wspaniałych świątyń oraz hipodrom. Teren otoczony murami zajmował 250 hektarów, a główna ulica biegła z północy na południe. Za czasów Rzymskich przez pewien czas była stolicą Syrii. Dzisiaj w jej miejscu wciąż leży miasto zwane Latakia.

Jeśli chcesz się czegoś więcej dowiedzieć o powyższych miastach to poniżej jest artykuł.

https://www.jstor.org/stable/41681334

Miasta założone przez Seleukidów

kolonie

Terytorium

Seleukidzi zakładali kolonie na całym terenie swojego imperium. W szczególności zasiedlali Anatolię, Babilonię, Medię, Mezopotamię i Syropalestynę. Jednak najwięcej miejscowości powstało z ich inicjatywy w północne Syrii. Mieściło się tam ich centrum władzy. Wszystkie te tereny posiadały ośrodki miejskie założone jeszcze przed podbojem przez Aleksandra. Miasta te pomagały kontrolować miejscową ludność. Ponadto stawały się centrami gospodarczymi i kulturowymi. Dzięki temu następowała hellenizacja lokalnej ludności. Ponadto dostarczały żołnierzy od armii Seleukidzkiej.

Ekonomia

Miasta seleukidzkie były ważnymi centrami ekonomicznymi. We wszystkich istniał warsztaty rzemieślnicze. Niektóre kolonie były znane ze specyficznej produkcji. Była to między innymi Seleukia nad Tygrysem znana z produkcji ceramiki łączącej cechy Greckie jak i Mezopotamskie oraz Apamea nad Orontesem będąca ważnym ośrodkiem produkcji uzbrojenia. Wokół tych miejscowości istniało także wiele wsi produkujących żywność zarówno na lokalny rynek, jak i na eksport. Ponadto wiele z koloni leżało w pobliżu kopalni, jak chociażby Ai-Khanoum. Większe miasta były także centrami handlu międzynarodowego. Wśród nich była Antiochia nad Orontesem, Antiochia w Susianie, Seleukia nad Tygrysem, Seleukia w Prierii.

Ustrój

Kolonie miały ustrój podobny do zwykłych greckich Polis. Ludność w nich dzieliła się na demy i fyle. Miasta miały gromadzenie obywateli, radę starszych sądy jak i innych urzędników. Podejmowali oni decyzje na lokalnym poziomie. Nie miały jednak niezależności, gdyż wszelkie sprawy wykraczające poza ich granice podlegały królowi. Mógł on także interweniować jeśli sprawy w mieście przyjmowały niepomyślny dla niego kierunek. W większości miast znajdował się jego namiestnik. Zajmował się on pilnowaniem nad poborem podatków i żołnierzy do armii Seleukidów.

Osadnicy

Osadników Seleukidzi sprowadzali z Grecji oraz Macedonii. Sporadycznie byli to mieszkańcy Tracji lub różnych krain Azji Mniejszej. Wiele miast swoją nazwą odwoływało się do miejsc pochodzenia osadników. Tak było chociażby z Edessą w Mezopotamii oraz Beorią, Amphipolis i Maroneja w Syrii. Wszystkie one przywodziły swoją nazwę od miast lezących w Macedonii.

Jeśli więcej chcesz się dowiedzieć o imperium seleukidzkim zapraszam poniżej.

https://www.jstor.org/stable/24668172

Nowy Rok

Nowy Rok

Kalendarze Greckie

Początek nowego roku miał odmienne daty w różnych cywilizacjach Bliskiego Wschodu i Morza Śródziemnego. Był on związany z porami roku oraz z kultem religijnym. Wśród polis greckich nie było standardowego kalendarza. W każdym z miast liczono czas odmiennie. Nowy Rok wypadał najczęściej na przełomie zimy i wiosny. Choć w Atenach przypadał on na początek lata. Za najważniejsze kalendarze uznawano Delficki i Olimpijski gdyż według nich liczono czas igrzysk panhelleńskich.

Stary kalendarz Rzymski

Pierwotny kalendarz Rzymski był stosowany przez cały okres królestwa i republiki. Był to kalendarz oparty o fazy książęca. W związku z tym nie pokrywał się z rokiem słonecznym. Wobec tego trzeba było co kilka lat dodawać przestępny miesiąc aby wyrównać czas. Ponadto kapłani często zmieniali długość roku zależnie od politycznych uwarunkowań. Nowy Rok przypadał na marzec. Jednak urzędnicy zaczynali urzędowanie 1 stycznia. Dotyczyło to w szczególności konsulów, którzy musieli dotrzeć do prowincji przed wiosną. Wtedy bowiem zaczynały się zwyczajowo działania wojenne.

Kalendarz Juliański

Za czasów Juliusza Cezara było już widoczne iż obowiązujący kalendarz w Rzymie nie przystaje do rzeczywistości. Postanowiono go zreformować i oprzeć na słońcu zamiast na księżycu. Lata miały w miarę równą długość podobnie jak miesiące. Rok w którym dokonano zmiany kalendarza miał 445 dni. Początkowo lata przestępne liczono co trzy lata. Jednak za Oktawiana Augusta poprawiono ten błąd i wypadały od wtedy co cztery lata.  Nowy Rok ustalono na pierwszego stycznia.

Więcej o zmianie kalendarza w Rzymie na Juliański przeczytacie poniżej.

https://www.jstor.org/stable/20191595

Sol Invictus

Sol

Pochodzenie bóstwa

Sol był jednym z najstarszych bogów rzymskich. Utożsamiano go z greckim Heliosem. Mity rzymskie były w dużej mierze powieleniem tych greckich. Sol miał świątynie w Rzymie. Jego kult był silnie związany z rolnictwem. A jego święta miały miejsce w sierpniu i grudniu.

Wzrost i spadek znaczenia

W drugim wieku naszej ery kult bóstwa Sol zaczęło się rozpowszechniać. Cesarz Heligoball, który był synem kapłana Balla w Syrii przyczynił się znacznie do wzrostu jego znaczenia. Za panowania Aureliana został Sol uczyniony oficjalnym bóstwem imperium. Wzniesiono wtedy jego nową świątynię w Rzymie, którą poświęcono 25 grudnia. W tym dniu miały odbywać się także igrzyska na cześć boga. Przez następne kilkadziesiąt lat był jedną z dominujących religii w imperium Rzymskim.

Od czasów Konstantyna zaczął się powolny upadek kultu. Był on przez długi czas jego wyznawcą. Bóstwo straciło później wsparcie państwa, które poparło chrześcijaństwo. Ostatnim cesarzem wspierającym kult Sola był Julian. Po jego śmierci zaczęto zamykać jego świątynie. Z końcem IV wieku kult Sola ostatecznie zanikł.

Kult

Inskrypcje z ze wzmianką o Sol Invictusie były rozpowszechnione w całym imperium. Szczególnie w prowincjach naddunajskich było ich dużo.Regularnie odbywały się igrzyska na jego cześć 25 grudnia. Często łączono jego kult z Mitrą, który także był związany ze słońcem. Działo się to szczególnie w ośrodkach wojskowych. Datę święta przejęło chrześcijaństwo w formie Bożego Narodzenia.

Więcej o pochodzeniu świąt Bożego Narodzenia i bogu Sol Invictus dowiecie się poniżej.

https://www.jstor.org/stable/23358685

« Older posts Newer posts »

© 2026 Jaskinia Historii

Theme by Anders NorenUp ↑