Które miasto powstało na miejscu wcześniejszego sanktuarium?
Strona o historii antycznej

Kolonia ta miała zostać założona przez Seleukosa Nikatora. Miasto miało ochraniać północna granicę imperium. Osiedlano tam wielu żołnierzy. Była ówcześnie stolicą satrapii Cyrrhesityci. Istniała w mieście mennica oraz świątynia Ateny Kyrrhestis. Miasto miało układ hipodamejski z główną ulicą biegnącą z północy na południe. Większość pozostałości jakie się zachowały z Kyrrhos pochodzi z epoki rzymskiej.
Miasto założone zostało na miejscu starej miejscowości Kadesh. Nie wiadomo który władca zbudował tą kolonię. Możliwe że był to Seleukos Nikator lub Calinincus. Mieli nazwać miasto na cześć swojej matki. W mieście mogła istnieć przez pewien czas mennica. Udało się odkryć kilka monet pochodzących z Laodicei koło libanu. Przeprowadzono także wykopaliska, które pozwoliły ustalić położenie miasta.
Miasto powstało na miejscu istniejącej osady aramejskiej. Została zasiedlona przez kawalerzystów tesalskich. Seleukidom kolonia ta dostarczała świetnych kawalerzystów. Larisssa podlegała administracyjnie Apameii. Nie jest pewne czy Seleukos Nikator czy też jego syn założył miasto. W kolonii miała istnieć mennica produkująca brązowe monety. Larissa miała brać aktywny udział w wojnach domowych Seleukidów.
Kolonia miała zostać założona przez Alexandra na miejscu zwycięskiej bitwy pod Issos. Nie jest jednak znana dokładna lokalizacja miasta. Istnieje kilka możliwych lokalizacji. Prawdopodobnie znajdowała się w mieście mennica, gdyż odnaleziono monety pochodzące z niej.
Kolonia miała zostać założona przez Seleukosa Nikatora, bądź jego syna. Dokładna jej lokalizacja nie jest znana. Najprawdopodobniej leżała niedaleko Apameii. Możliwe iż przydomek pod jakim jest znane miasto oznacza góry. Inne wytłumaczenie może wskazywać na rzekę Orontes.
Kolonia ta miała powstać na miejscu starej osady Rhossos. Założyć ją miał Seleukos Nikator. Nie udało się jednak potwierdzić dokładnej jej lokalizacji. Wiadomo jednak iż istniała w niej mennica wybijająca brązowe monety. Została uwieczniona także w inskrypcji w świątyni Hekate w Satronikeii.
Więcej na temat wykopalisk w Laodicei koło Libanu przeczytasz poniżej.

Miasto było jednym z wielkich sanktuariów Apolla. Zostało założone przez Seleukosa Nikatora w górach Cyrrhestyci na południowy zachód od Antiochii nad Orontesem. W miejscowości znajdowały się wielkie świątynie Apolla i Artemidy. Było to centrum religijne Seleukidów, którzy często korzystali z niego aby świętować ważne wydarzenia. Igrzyska rozgrywały się w tym sanktuarium aż do czasów chrześcijańskich.
Miasto założone na miejscu istniejącego od dawna Hamath. Grecką kolonię ustanowił Antioch Epifanes i nazwał ją od swojego przydomka. Miasto leży na równinie Al-Ghab, której zdjęcie jest widoczne powyżej. W mieście miała istnieć mennica. Miasto jest wciąż zamieszkane, obecnie znane jako Hama. Nie zachowało się jednak wiele zabytków z czasów hellenistycznych. Z czasów rzymskich przetrwał akwedukt. Wykopaliska pozwoliły odkryć wiele monet oraz ceramiki z tego miasta. Wskazuje to na jego znaczenie jako lokalnego centrum ekonomicznego.
Gimdaros miało być jednym z miast Cyrrhestyci. Był to region Syrii leżący na północ od Antiochii, między górami Amanus a Eufratem. Osadnictwo Macedońskie było wyjątkowo rozpowszechnione na tym terenie. Wykopaliska doprowadziły do odkrycia wielu pozostałości po mieście. Zachowały się także resztki murów z czasów rzymskich. W ich pobliżu leży dziś miasto Jindares.
Miejscowość była zamieszkana na długo przed przybyciem Macedończyków. Istniało w niej sanktuarium Atargatis. Bambyke może oznaczać nazwę miasta sprzed podboju. Greckie miasto zostało założone przez Antiocha Sotera. Królowie rozbudowali sanktuarium oraz zbudowali świątynie greckich bogów. Dzięki temu jak i położeniu na głównym szlaku z Antiochii nad Orontesem do Seleucii mad Tygrysem rozwijało się. Stało się głównym miastem Cyrrhestyci. W mieście istniała mennica. Do dzisiejszych czasów zachowało się niewiele zabytków. Obecnie w jego miejscu leży Manbij.
Miejscowość była zamieszkana na długo przed przybyciem Macedończyków. Istniało w niej sanktuarium Atargatis. Bambyke może oznaczać nazwę miasta sprzed podboju. Greckie miasto zostało założone przez Antiocha Sotera. Królowie rozbudowali sanktuarium oraz zbudowali świątynie greckich bogów. Dzięki temu jak i położeniu na głównym szlaku z Antiochii nad Orontesem do Seleucii mad Tygrysem rozwijało się. Stało się głównym miastem Cyrrhestyci. W mieście istniała mennica. Do dzisiejszych czasów zachowało się niewiele zabytków. Obecnie w jego miejscu leży Manbij.
Było to małe miasto leżące na północ od Laodikei nad morzem. Inny przydomek pod którym była znana to w Pierii lub w Fenicji. Nie jest wiadome kiedy , ani przez którego króla miasteczko zostało założone. Nie zachowało się zbyt wiele zabytków z tej kolonii. Podobnie nie ma zbyt wielu informacji z źródeł pisanych o tej Herakleii. Wykopaliska potwierdziły jednak istnienie tego miasta.
O wyżywieniu armii seleukidzkiej, która w dużej części pochodziła z Cerrhestici przeczytacie poniżej.

Wedle jednych z relacji miasto miało zostać założone przez Aleksandra Wielkiego po bitwie pod Issos. Inne opowieści wskazuj na Antygona jako port Antigoneii. Miasto nie rozwinęło się z uwagi na Seleucię w Pierii i Antiochię nad Orontesem. Niewiele zachowało się także z czasów antycznych. Jest jednak zasiedlona aż do dzisiejszych czasów.
Ta Antiochia miała zostać założona na miejscu starego fenickiego miasta. Zwane było ono wcześniej jako Aradus i leżało na wyspie u wybrzeży Syrii. Kolonią grecką miało się stać za czasów Antiocha Theosa. Miejscowa ludność nie została wysiedlona. Miasto było cały czas ważnym portem. Wyspa jest wciąż zamieszkana. Niewiele pozostało na niej zabytków ze starożytności.
Miasto zostało założone przez Seleukosa Nikatora. Jego mieszkańcy mieli pochodzić z Chalkidyki. Najprawdopodobniej istniała tam wcześniej miejscowość syryjska. Osadnicy macedońscy ją zhellenizowali. Na początku naszej ery Artheousa była stolicą królestwa Emesanów. Było to arabskie księstwo zależne od Rzymu, które istniało w początkowych latach cesarstwa. Powyższa płaskorzeźba jest z sarkofagu pochodzącego z tego miasta. Jest ono wciąż zasiedlone.
Nazwa Arsione pojawiała się w kilku miejscach Syrii. Jedna z nich maiła leżeć w dolinie Bekka. Nie jest znana jednak dokładna pozycja, ani data powstania miasta. Położenie tego miasta jest dyskusyjne. Nazwa Arsione jest związana z relacjami Seleukidów z Ptolemeuszami.
Nazwa tego miasta jest związana z regionem Macedonii, z której pochodzili jego osadnicy. Miasto założył Seleukos Nikator. Wcześniej miała leżeć w tym miejscu miejscowość aramejska. Była jedną z większych miejscowości Cyrrhesyrii. W tym mieście miano stracić Menealosa – arcykapłana światyni Jerozolimskiej. W czasie wojen domowych często toczono o nią walki. Wiązało się to ze znajdowaniem się na szlaku handlowym. Dzisiaj na jej miejscu leży Aleppo. Z czasów hellenistycznych do dzisiaj współczesności zachowało się niewiele zabytków. Wśród nich jest cytadela miejska, która miała zostać zbudowana przez Seleukosa Nikatora. A w następnych epokach była rozbudowywana.
Więcej o Seleukidzkiej administracji poniżej.

Seleucia została założona przez Seleukosa Nikatora, który nazwał ją swoim imieniem. Miała być stolicą imperium. Jednak za panowania jego syna została zastąpiona w tej funkcji przez Antiochię. A sama Seleucia była jej portem. Cały czas była jednak ważnym punktem tetrapolis i całym wschodnim basenie morza Śródziemnego. Często toczyły się o nią walkę zarówno w czasie wojen Syryjskich, jak i domowych między Seleukidami. Była znaczącym portem także w czasach Rzymskich, jak i późniejszych. Dopiero zburzenie Seleucii zwanej wtedy St. Symeon przez Mameluków pod koniec krucjat doprowadziło do jej upadku.
Miasto miało dwa porty, północny i południowy. Leżała kilka kilometrów od północnego brzegu Orontesa. Otoczona była potężnymi murami. W samym mieście znajdowało się wiele bogatych budynków. Wśród nich była mennica. W mieście było także wiele świątyń. Wśród nich Zeusa Kerauniosa, który miał chronić żeglarzy.
Założona przez Seleukosa Nikatora i nazwane na cześć jego ojca. Miał użyć słoni do wyznaczenia linii murów miejskich, a miasto poświęcił Zeusowi Bottaiosowi. Wielu z jej mieszkańców została przesiedlona z Antigoneii. Miasto to było planowane jako stolica Antygona Jednookiego. Oprócz przydomku nad Orontesem określano ją także Syryjską lub koło Dafne. Było to sanktuarium leżące niedaleko. Od czasów Antiocha Sotera stała się stolicą Seleukidów. Była nią przez całe ich panowanie. Przez cały ten okres, jak i późniejsze lata była jednym z ważniejszych miast wschodniej Azji. Na początku naszej ery liczyła ćwierć miliona mieszkańców. Przetrwała kilka trzęsień ziemi oraz była wielokrotnie oblegana. Koniec jej świetności przyniósł dopiero podbój przez Arabów. Pod władzą krzyżowców odzyskała część ze swojej świetności. Jednak zdobycie Antiochii przez Mameluków przyniosło jej ostateczną zagładę.
Miasto leżało między Orontesem, a górą Silpius. Znajdowała się na niej cytadela. Miasto założono na planie hipodamejskim. Za panowania Antiocha Sotera zostało rozszerzona w kierunku wschodnim. Znalazły się w tej części pałace królewskie. Seleukos Kallinikus wzniósł dzielnicę na wyspie pośrodku Orontesa. Za panowania Antiocha Epifanesa powstała czwarta dzielnica. Leżała w niej świątynia Zeusa oraz reprezentacyjne urzędy miejskie. Ponadto zbudowano wtedy akwedukt. Miasto było otoczone przez potężne mury. W mieście znajdował się hipodrom oraz wiele świątyń.
Miasto było wieloetniczne, oprócz Greków i Syryjczyków mieszkało tam wielu Żydów, Ormian i innych ludów żyjących w imperium Seleukidów. Zażądanie miastem podlegało bezpośrednio pod królów. Oprócz bycia rezydencją królewską Antochia leżała na ważnych szlakach handlowych. Dzięki temu szybko się rozwijała. Była też znaczącym ośrodkiem rzemieślniczym. Miasto to było największym spośród Tetrapolis.
Więcej informacji o mennicy w Seleucii poniżej.

Seleukidzi zakładali kolonie na całym terenie swojego imperium. W szczególności zasiedlali Anatolię, Babilonię, Medię, Mezopotamię i Syropalestynę. Jednak najwięcej miejscowości powstało z ich inicjatywy w północne Syrii. Mieściło się tam ich centrum władzy. Wszystkie te tereny posiadały ośrodki miejskie założone jeszcze przed podbojem przez Aleksandra. Miasta te pomagały kontrolować miejscową ludność. Ponadto stawały się centrami gospodarczymi i kulturowymi. Dzięki temu następowała hellenizacja lokalnej ludności. Ponadto dostarczały żołnierzy od armii Seleukidzkiej.
Miasta seleukidzkie były ważnymi centrami ekonomicznymi. We wszystkich istniał warsztaty rzemieślnicze. Niektóre kolonie były znane ze specyficznej produkcji. Była to między innymi Seleukia nad Tygrysem znana z produkcji ceramiki łączącej cechy Greckie jak i Mezopotamskie oraz Apamea nad Orontesem będąca ważnym ośrodkiem produkcji uzbrojenia. Wokół tych miejscowości istniało także wiele wsi produkujących żywność zarówno na lokalny rynek, jak i na eksport. Ponadto wiele z koloni leżało w pobliżu kopalni, jak chociażby Ai-Khanoum. Większe miasta były także centrami handlu międzynarodowego. Wśród nich była Antiochia nad Orontesem, Antiochia w Susianie, Seleukia nad Tygrysem, Seleukia w Prierii.
Kolonie miały ustrój podobny do zwykłych greckich Polis. Ludność w nich dzieliła się na demy i fyle. Miasta miały gromadzenie obywateli, radę starszych sądy jak i innych urzędników. Podejmowali oni decyzje na lokalnym poziomie. Nie miały jednak niezależności, gdyż wszelkie sprawy wykraczające poza ich granice podlegały królowi. Mógł on także interweniować jeśli sprawy w mieście przyjmowały niepomyślny dla niego kierunek. W większości miast znajdował się jego namiestnik. Zajmował się on pilnowaniem nad poborem podatków i żołnierzy do armii Seleukidów.
Osadników Seleukidzi sprowadzali z Grecji oraz Macedonii. Sporadycznie byli to mieszkańcy Tracji lub różnych krain Azji Mniejszej. Wiele miast swoją nazwą odwoływało się do miejsc pochodzenia osadników. Tak było chociażby z Edessą w Mezopotamii oraz Beorią, Amphipolis i Maroneja w Syrii. Wszystkie one przywodziły swoją nazwę od miast lezących w Macedonii.
Jeśli więcej chcesz się dowiedzieć o imperium seleukidzkim zapraszam poniżej.
Więcej o pochodzeniu świąt Bożego Narodzenia i bogu Sol Invictus dowiecie się poniżej.
© 2026 Jaskinia Historii
Theme by Anders Noren — Up ↑