Strona o historii antycznej

Autor: admin (Page 2 of 22)

Ampfipolis i okolice

Tetradrachm,_364-363_BC,_Amphipolis

Ampfipolis

Ampfipolis zostało założone przez Ateńczyków. Miała zapewniać im dostęp do pobliskich kopalni srebra oraz lasów. W czasie wojny peloponeskiej zostało zdobyte przez Spartan. Próbowali oni ją Ateńczycy odzyskać, ale nigdy im się to nie udało. Za Filipa II dostała się pod władzę Macedonii pod którą była do końca jej istnienia. Było stolicą regionu Edonis. Miasto zostało opuszczone dopiero w czasach bizantyjskich.

W Amfipolis znajdował się skarbiec i mennica produkująca monety jak powyżej. Miasto było bogate dzięki położeniu na ważnych szlakach ekonomicznych. Ponadto znaleziono tam Lwa z Amfipolis. Miał on upamiętniać jednego z generałów Macedońskich. Pochodzili z tego polis filozofowie Demetriusz, Zolius i Hermagoras. Admirałowie Aleksandra Wielkiego: Nearchos i Erygius. Niedaleko miasta znajduje się grobowiec Kasta. Jeden z największych w Grecji.

Eion

Eion było kolonią Erytrei leżącą u ujścia Strymonu. Została zajęta przez Persów, którzy po powstaniu jońskim zainstalowali tutaj swój garnizon. Pod koniec wojen perskich została zdobyta i złupiona przez Ateńczyków. Założyli oni niedaleko Amfipolis a Eion sprowadzili do rangi jej portu.

Stagira

Stagira została założona jako kolonia Andros leżała we wschodniej Chalikdyce. Była przez pewien czas pod kontrolą Persów. Później stała się członkiem Arche Ateńskiej przeciwko której się zbuntowała w czasie wojny peloponeskiej. Filip II zdobył ją i zniszczył. Dzięki wstawiennictwie Arystotelesa, który był nauczycielem Aleksandra Wielkiego i pochodził z tego miasta odbudował ją. W mieście było wiele świątyń, istniał także akwedukt dostarczający wodę.

Akantos

Akanthos także było kolonią Andros położona we wschodniej Chalkidyce. Szybko zaczęła się rozwijać i już w czasach wojen perskich była ważnym polis. Jej mieszkańcy pomagali w przekopaniu kanału Xerxesa przez półwysep Athos. Znalazła się później w Arche Ateńskiej aż do czasów wojny peloponeskiej. Filip II włączył je do Macedonii. Miasto istniało aż do czasów Bizantyjskich. Było jednym z bogatszych miast w regionie. Wybijała własne monety oraz miała rozbudowany Akropol z wieloma świątyniami.

Więcej na temat Amfipolis przeczytacie poniżej.

https://www.jstor.org/stable/10.2972/hesperia.88.4.0707

Miasta Egejskiego wybrzeża Tracji

Abdera

Abdera

Wśród miast wybrzeża trackiego morza Egejskiego najważniejszym była Abdera. Była kolonią zakładaną dwukrotnie, najpierw przez Klazomenaj. Została ona jednak zniszczona przez Traków. Ponownie założyli Abderę mieszkańcy Teos uciekający przed podbojem Azji Mniejszej przez Persów. Kilkadziesiąt lat później nowe miasto zostało podbite przez imperium Achamenidzkie. Po jego wypchnięciu z Europy popadło w zależność od królestwa Odrysów. W czasie wojny peloponeskiej było częścią Arche Ateńskiego. Filip II wcielił je do państwa macedońskiego. W następnych wiekach zaczęła się chylić ku upadkowi.

Znajdowano w Abderze ceramikę z środkowej europy. Wskazuje to na znaczenie jej jako ośrodka handlowego. Wybijano w niej monety, najczęściej brązowe. A także srebrne poza krótkim okresem należenia do Ateńskiej Arche gdy musiało miasto płacić wysoką składkę w srebrze. Abdera była także dużym producentem zboża. W mieście było wiele bogatych domów budowanych podobnie jak w miastach jońskich w Azji Mniejszej. Ponadto posiadała rozbudowany system fortyfikacji. Znajdowały się w niej także liczne świątynie oraz akropol. Wśród sławnych mieszkańców miasta byli filozofowie Demokryt, Protagoras i historyk Hekatajos. Mimo tego jego obywatele byli uważani za najgłupszych w Helladzie.

Maroneja

Maroneja została założona przez mieszkańców Chios. Przez długi czas była wolnym miastem. Dopiero ateńczycy wcielili ja do swojego Arche. Później została włączona do królestwa Macedonii przez Filipa II. Była dużym miastem, a głównym towarem eksportowym było z niej wino. Najsłynniejsze osoby pochodzące z tego miasta to filozofowie Mertocles i jego siostra Hiparcha. Oboje byli cynikami.

Aions

Ainos zostało założone przez Mityleńczyków. Było jedynym nie jońskim miastem w Tracji. Było członkiem Arche Ateńskiego. W czasach hellenistycznych toczono o nie walki. Wiązało się to z jego położeniem nad ujściem rzeki Hybros. Wśród najsłynniejszych osób pochodzących z niego byli bracia – filozofowie Phyton i Heraclides. Dokonali oni zabójstwa króla Odrysów Kotysa.

Messambria

Messambria została założona przez uchodźców z Chalcedonu i Bizancjum po stłumieniu powastania jońskiego. Nie odgrywała dużej roli politycznej. Miała jednak własne monety. Istniała w niej świątynia Apolla zbudowana na miejscowym akropolu. Miasto opustoszało dopiero w epoce bizantyjskiej.

Więcej o urbanistyce Abdery jest poniżej.

https://www.jstor.org/stable/503922

Miasta Grecji antycznej

Polis

Po opowieści o dynastiach hellenistycznych przechodzimy do kolejnego wielkiego tematu. Zajmiemy się miastami jakie założyli Grecy w Helladzie, Italii, Sycylii, nad Morzem Czarnym i na Bliskim Wschodzie. Powstawały inne zarówno w epoce mykeńskiej, archaicznej, klasycznej  jak i hellenistycznej. Były to miasta powstałe zarówno na terenie starych metropolii ,jak i na całkowicie dziewiczych terenach.Odgrywały nieraz znaczną rolę zarówno w starożytności jak i w czasach późniejszych. Wiele z nich istnieje do dzisiaj. Niektóre były wielokrotnie niszczona a następnie odbudowywane. Pozycje polityczna oraz ustrój tych państw zmieniał się z biegiem czasu. W tej części nie będę się skupiał jednak na polityce jaka miała miejsce w tych polis a na ich dziejach kulturowych, społecznych jak i gospodarczych.

Polis były formą państwa jaka wykształciła się w Grecji Archaicznej. Miasta-Państwa istniały nie tylko na terenie Hellady. Pojawiały się także w wielu innych kulturach. Polis było nie tylko samym miastem, ale też społecznością je zamieszkującą. Była ona zintegrowana i potrafiła decydować nie tylko o swoich lokalnych sprawach. Nieraz prowadziła aktywną politykę zagraniczną. Ta forma organizmów państwowych powodowała iż cywilizacja grecka była cywilizacją miejską. Dzięki temu łatwo ustalić jej zasięg. Ponadto uławia to badanie jej archeologiczne. W tej sekcji pokażę Wam jak bardzo różnorodne były to miasta. I jaki wypływ miały na okoliczne tereny. Więcej informacji na temat polis zobaczycie w linku poniżej.

Trzecie pytanie o dynastie hellenistyczne

W której z dynastii była samodzielnie panująca królowa?

Berenice Hellenistyczna
Correct! Wrong!

Drugie pytanie o dynastie hellenistyczne

Która dynastia nigdy nie miała kontaktów z Rzymem

Mithridates Hellenistyczna
Correct! Wrong!

Hasmoneusze pytanie

Który z Hasmoneuszy pierwszy ogłosił się królem?

moneta 1 hasmoneusze
Correct! Wrong!

Correct! Wrong!

Hasmoneusze – upadek

Salome

Po śmierci Alexandra Jannaja tron objęła wdowa po nim Salome Alexandra. Została drugą w historii królową Judei. Prowadziła pokojową politykę zagraniczną. Za jej czasów królestwo Hasmoneuszy osiągnęło szczyt swojej potęgi. Rozbudowywała armię i wznosiła nowe fortece. W polityce wewnętrznej wspierała faryzeuszy. Zreorganizowała Sanhedryn a własnego syna ustanowiła Arcykapłanem. Jej panowanie trwało kilka lat.

Jan

Jan Hyrkan był najstarszym synem Alexandra i Salome. Zaraz po śmierci ojca został Arcykapłanem. A gdy matka jego umarła objął także tron Judei. Po trzech miesiącach królowania został obalony przez młodszego brata Aristobulosa. Zyskał on poparcie Sadyceuszy. Hyrkan próbował odzyskać tron z pomocą Nabatejczyków. Został jednak odparty. Obaliła go dopiero interwencja Pompejusza Wielkiego. Aristobulos trafił do niewoli a do władzy wrócił Jan Hyrkan. Jednakże był już tylko Arcykapłanem.

Judea została okrojona i była zależna od Rzymu. Po kilkunastu latach Cezar nadał mu tytuł Entrarchy. Jednak nie oznaczało to większej władzy, gdyż reprezentantem Rzymu w Judei został Antypater z Idumeii. Kontrolował on całkowicie państwo. Po kilku latach zostali oboje obaleni przez Partów. Kilka lat później Jan Hyrkan wrócił z niewoli, został jednak po pewnym czasie zabity przez Heroda.

Antygon

Partowie ustanowili Antygona Mattahiasa królem Judei i Arcykapłanem. Był on synem Aristobulosa. Po roku powrócił do Judei syn Antypatra z Idumeii – Herod i rozpoczął jej podbój z pomocą Rzymian. Po dwóch latach walk zmusił Antygona do kapitulacji. Został następnie wydany Rzymowi i stracony. Wraz z nim wymarli Hasmoneusze.

O kontroli Rzymu nad Judeą.

https://www.jstor.org/stable/j.ctvzgb9hm.7

Hasmoneusze – szczyt potęgi

Jan

Jan Hyrkan był synem i następcą Szymona Thassi. Nie jest wiadome skąd pochodzi jego przydomek. Panował przez ponad trzydzieści lat. W tym czasie miał miejsce, atak Antiocha Sidatesa, który obległ Jerozolimę. Jan musiał skapitulować i uznać zwierzchność Seleukidy. Wyruszył z nim, na wyprawę przeciwko Partii. Antioch poległ na niej i Jan wykorzystał wtedy kryzys państwa Seleukidów do poszerzenia państwa Hasmoneuszy. Opanował Samarię, Idumee, tereny za Jordanem oraz inne pograniczne tereny. Podbitą ludność zmuszał często do przyjęcia Judaizmu. Miał przyjazne stosunki z Rzymem, Egiptem oraz wieloma miastami greckimi. Był pierwszym władcą Judei, który wybijał własne monety.

Juda

Juda Aristobulos był najstarszym synem Jana Hyrkana. Nakazał on aby jego następcą została jego żona, a syn został tylko Arcykapłanem. Juda jednak zabił matkę a sam ogłosił się królem Judei, pierwszym w tej dynastii. Panował tylko przez rok. Zdołał w tym czasie podbić Galileę. Jego żoną była Salome Alexandra. Zabiła ona Judę oraz jego brata Antygona.

Alexander

Alexander Jannaj objął tron po śmierci brata, Judy. Ożenił się z wdową i zabójczynią Judy, Salome. Panował prawie trzydzieści lat. Oprócz bycia królem sprawował także urząd Arcykapłana. Za jego czasów znaczenie zdobyli faryzeusze wspierani przez Salome. Rządy rozpoczął od ataku na miasta leżące na wybrzeżu Palestyny. Wywołało to wojnę z Ptolemeuszem Soterem. Został pokonany przez niego. Od całkowitej klęski uratowała go interwencja Kleopatry Euergetis. Musiał uznać jej zwierzchnictwo. Po jej śmierci Alexander wznowił podboje. Zdobył Gazę i okoliczne miasta. Następnie musiał stoczyć wojnę domową z faryzeuszami. Wygrał ją zabijać lub przepędzając ich przywódców. Odparł atak Demetriusza Eucariosa. W następnych latach. Opanował miasta w Transjordanii oraz na południe od Morza Martwego. Zmuszał podbitą ludność do przejścia na Judaizm. Umarł w czasie wyprawy wojennej.

Za panowania obu tych władców Judea osiągnęła szczyt potęgi porównywalny z czasami biblijnymi. Prowadziła aktywną politykę zagraniczną wobec innych królestw hellenistycznych. Także Jerozolima się w tym czasie bardzo rozwinęła.

O związkach Galilei z Jerozolimą.

https://www.jstor.org/stable/j.ctvbd8j16.8

Hasmoneusze-początek

Założycielem dynastii Hasmoneuszy był Matatchiasz. Był on kapłanem żydowskim. Gdy zaczęły się prześladowania ze strony za panowania Antiocha Epifianesa uciekł z Jerozolimy do rodzinnego Modi’in. Zabił tam żyda który próbował złożyć ofiarę na cześć króla Seleukidzkiego. Miał rozpocząć w ten sposób rewoltę przeciwko Macedończykom. Uciekł wtedy w góry Judei z synami. Po dwóch latach zmarł. Został pochowany w grobie koło Modi’in, podobnym do powyższego.

Juda

Jego następcą był Juda Machabeusz. Prowadził wojnę partyzancką przeciwko Seleukidom.  Pokonał ich armię pod Beta Horon i Emmaus. W wyniku tych walk udało mu się zdobyć Jerozolimę i oczyścić świątynię z kultów greckich. W następnych latach odnosił kolejne zwycięstwa. Musiał się jednak zmierzyć z konfliktem wewnętrznym. Również w nim odniósł sukces. Jednak następna wyprawa Demetriusza Sotera doprowadziła do jego klęski i śmierci.  Czynów tych dokonał w ciągu kilku lat.

Jonathan

Władzę po nim objął Jonatan Apfus. Prowadził on dalsze walki z Seleukidami. Po kilku latach zawarł z nimi pokój w myśl którego został Arcykapłanem, a Judea zyskała autonomię. Angażował się w walki o tron w Syrii. W ich wyniku poszerzył kontrolę nad Judei. Nawiązał przyjazne stosunki z Rzymem i Spartą. Po prawie dwudziestu latach rządów został złapany i zabity przez Diodotosa Tryfona.

Szymon

Następnym władcą Hasmoneuszy był Szymon Thassi.  Było on bratem poprzednich władców. Sprzymierzył się z królem Demetriuszem Nicatorem przeciwko Diodotasowi Tryfonowi. Po roku panowania jako Arcykapłan ogłosił się także Entrarchą Judei. W czasie krótkiego panowania udało mu się rozszerzyć państwo. Został zabity skrytobójczo na zlecenie jednego z generałów Seleukidzkich.

O przyczynach wybuchu powstania Machabeuszy

https://www.jstor.org/stable/j.ctvzpv55g.5

« Older posts Newer posts »

© 2021 Jaskinia Historii

Theme by Anders NorenUp ↑